29 . امام مهدى عليه السلام 159 - نامهاى امام 482 امام باقر عليه السلام - دربارهء آيهء « هر كه به ستم كشته شود به ولىّ او قدرتى داده‌ايم . . . همانا او پيروزمند است » - فرمود : خداوند مهدى را « منصور ( پيروزمند ) » ناميد ، همچنان كه [ پيامبر را ] احمد و محمّد و محمود ناميد و همچنان كه عيسى را مسيح نامگذارى كرد . 483 امام صادق عليه السلام - آن گاه كه از علت نامگذارى قائم به مهدى پرسيده شد - فرمود : چون او به هر امر نهانى رهنمون مىشود . 160 - تصريح به امامت آن حضرت 484 امام عسكرى عليه السلام - در پاسخ به پرسش از حجّت و امام بعد از ايشان - فرمود : فرزندم محمّد ، اوست امام وحجّت پس از من . هر كه بميرد و او را نشناسد به مرگ جاهلى مرده است . بدانيد كه او را غيبتى است كه پس از آن ، ظهور مىكند ؛ غيبتى كه جاهلان در آن سرگشته مىشوند و باطل گرايان به نابودى مىافتند و كسانى به دروغ [ براى ظهور او ] زمان تعيين مىكنند . گويى پرچمهاى سفيدى را مىبينم كه در نجفِ كوفه بر فراز سر او در اهتزازند . 161 - بشارت به امام مهدى عليه السلام 485 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بشارت باد تو را اى فاطمه كه مهدى از توست . 486 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مهدى مردى از فرزندان من است و چهره‌اش چون ستارهء درخشان . 487 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قيامت بر پا نمىشود تا زمانى كه زمين از ستم و دشمنى آكنده شود ، آن گاه مردى از خاندان من قيام مىكند و زمين را ، همچنان كه از ظلم و جور آكنده شده ، از عدل و داد پر مىكند . 488 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردى از خاندان من حكومت خواهد كرد كه نامش با نام من يكى است . اگر از دنيا جز يك روز نمانده باشد خداوند آن روز را دراز مىگرداند تا او حكومت را به دست گيرد . 489 امام على عليه السلام : مهدى ، مردى از ماست ، از نسل فاطمه . 490 امام باقر عليه السلام : هرگاه قيام كند به كعبه تكيه مىدهد و سيصد و سيزده مرد بر گردش حلقه مىزنند . نخستين سخنى كه مىگويد اين آيه است : « بقيّة اللَّه براى شما بهتر است اگر ايمان داشته باشيد » . آن گاه مىفرمايد : من بقيّة اللَّه هستم و حجّت و جانشين خدا بر شما . هيچ درود فرستنده‌اى به او درود نمىفرستد مگر چنين : درود بر تو اى باقيماندهء خدا در زمين او . 162 - دو غيبت امام قائم عليه السلام 491 امام صادق عليه السلام : قائم را دو غيبت است : يكى طولانى و ديگرى كوتاه . در غيبت نخستين [ كه كوتاه است ] ، جايگاه آن حضرت را شيعيان خاصّ او مىدانند و در غيبت دوم [ كه طولانى است ] از جايگاه او كسى خبر ندارد بجز خواصّ از بستگان هم‌آيين او . ر . ك : حج ، باب 455 .