درآمد موضع پيامبر ( ص ) در برابر آيندهء رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله ابلاغ كنندهء دينى است كه رنگ ابديّت دارد و زمان ، طومار حيات آن را در هم نمىپيچد . از سوى ديگر ، قانون خلقت ، چنين است كه پيامبر خدا چونان ديگر انسان‌ها ، حيات ظاهرىِ محدودى دارد و به صراحت قرآن ، او نيز به كام مرگ خواهدرفت . « 1 » همچنين آن حضرت رسالت « ابلاغ آموزه‌هاى دين » را برعهده دارد ، همان‌گونه كه « رهبرى و زعامت جامعه » را . به ديگر سخن ، پيامبر خدا ، هم مرجع فكرى مردم است و هم زعيم و پيشواى سياسى آنان . بر اين اساس ، پرسش جدّى و مهمّى كه هرگز نمىتوان به سادگى از آن گذشت اين است كه اين زعيم بزرگ الهى و مرجع بِشْكوهِ خدايى كه آيين خود را « زمان‌ْشمول » اعلام كرده و خود ، روزى به سوى رفيق اعلى اوج مىگيرد ، براى آيندهء آيين ومكتبش چه انديشيده است ؟ آيا آينده‌اى مشخّص را رقم زده است ، يا كار را به مردم وا نهاده است ؟ نگريستن دقيق به موضوع و بررسى همه جانبهء زندگانى پيامبر خدا نشان مىدهد كه موضع ايشان در برابر آيندهء رسالت ، از سه حال ، خارج نيست : 1 . پيامبر صلى الله عليه و آله مسئله را يكسر « مسكوت » گذاشته و دربارهء آن ، هيچ سخنى با امّت نگفته است . 2 . پيامبر صلى الله عليه و آله آن را « به امّت ، وا نهاده » و به تدبير آنان اعتماد كرده و صحابه را به تعيين سرنوشت آيندهء رسالت ، مأمور نموده است .

--> ( 1 ) . زمر : آيهء 30 .