داد و فرمود : « نماز عصر را در منطقهء بنى قريظه به جا مىآوريم » . « 1 » جلوهء شخصيت على عليه السلام در اين حركت نيز چشمگير است ، بدين سان كه : 1 . پرچم بلند اسلام در دستان پرتوان على عليه السلام بود . 2 . پيشروان سپاه را على عليه السلام فرماندهى مىكرد . 3 . بنى قريظه ، آوازهء على عليه السلام را شنيده بودند و چون وى را ديدند ، فرياد مىزدند : « قاتلِ عمرو بن عبدِ وُد آمد » . ابن هشام مىگويد : سبب تسليم شدن بنى قريظه به حكميت سعد بن مُعاذ ، اين بود كه على عليه السلام فرياد كشيد : « به خدا سوگند ، يا شربتى كه حمزه نوشيد ، مىنوشم و يا دژ آنان را مىگشايم ! » . « 2 » يهوديان ، به لحاظ پيوستگى و دوستى ديرينى كه با سعد بن معاذ داشتند ، به داورى او - كه مىپنداشتند به نفع آنان خواهد بود - ، گردن نهادند و سعد بن معاذ ، حكم كرد كه مردان آنها كشته شوند ، اموالشان مصادره شود و فرزندانشان اسير گردند . 25 . السيرة النبويّة ، ابن هشام - در ذكر گردن نهادن بنى قريظه به حكم سعد بن معاذ - : على بن ابى طالب عليه السلام ، در حالى كه [ با گروهش ] بنى قريظه را محاصره كرده بود ، فرياد برآورد : « اى لشكريان ايمان ! » و با زبير بن عوّام ، پيش آمد و فرمود : « به خدا سوگند ، يا آنچه را حمزه نوشيد ، مىنوشم و يا دژ آنان را مىگشايم ! » . و [ در اين حال ، يهوديان ] گفتند : اى محمّد ! ما به حكم سعد بن معاذ ، گردن مىنهيم « 3 » . « 4 »

--> ( 1 ) . تاريخ الطبرى : ج 2 ص 581 . ( 2 ) . السيرة النبوية ، ابن هشام : ج 3 ص 251 . ( 3 ) . شايان ذكر است كه آنان به اميد عفو سعد بن معاذ ، به حكم كردنش گردن نهادند ، چون پيش از اسلام با او سابقهء دوستى داشتند ؛ ولى سعد به كشتن مردان و اسارت زنان و به غنيمت گرفتن دارايىهايشان حكم كرد . ( 4 ) . السيرة النبويّة ، ابن هشام : ج 3 ص 251 .