فصل پنجم : به تسليم واداشتن دشمن الف - جنگ بنى نضير بنى نضير كه با مسلمانان پيمان بسته بودند ، آهنگ كشتن پيامبر صلى الله عليه و آله كردند . پيامبر خدا كه از خيزش‌هاى پنهان آنان پس از جريان احد آگاه شده بود ، براى بررسى حقيقت ، به سوى دژ آنان حركت كرد و عنوان ظاهرى اين حركت را پرداختِ خون بهاى دو نفر از قبيلهء بنى عامر قرار داد . آنان ، در آستان دژ ، به ظاهر از پيامبر صلى الله عليه و آله استقبال كردند و چون پيامبر خدا با يارانش در سايهء دژ آرميدند ، نقشهء قتل پيامبر صلى الله عليه و آله را كشيدند و هنوز در مقدّمات اجراى آن بودند كه پيامبر خدا آگاه شد و بى آن كه آنان بفهمند ، راه مدينه را پيش گرفت . اكنون آنان پيمان را شكسته بودند . پيامبر صلى الله عليه و آله پيشنهاد كرد كه خانه‌هاى خويش را وا نهند و از آن ديار بروند ؛ امّا آنان خيره‌سرى كردند و پيامبر صلى الله عليه و آله هم در ربيع اوّل سال چهارم هجرى ، آنان را محاصره كرد و بنا به برخى گزارش‌ها پس از آن‌كه ده نفر كشته دادند ، با ذلّت از آن ديار رفتند . 24 . الإرشاد : چون پيامبر خدا به سوى بنى نضير رو آورد ، آنان را محاصره كرد و خيمهء فرماندهىاش را در دورترين نقطهء دشت متعلّق به بنى حُطَمه بر پا كرد و چون شب در رسيد ، مردى از بنى نضير ، تيرى به سوى آن [ خيمه ] پرتاب نمود كه به خيمه اصابت كرد . پس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمان داد كه خيمه‌اش را به دامنهء كوه ، منتقل كنند و مهاجران و