فصل دوم : پرورش على عليه السلام از آغازين سال‌هاى زندگى ، همراه پيامبر خدا بود . روزگارى زندگى بر ابو طالب دشوار گشت و او در تنگناى معيشت قرار گرفت . پيامبر خدا پيشنهاد كرد كه برادران ابو طالب براى سبك كردن بار زندگىاش برخى از فرزندان او را به خانه‌هاى خود ببرند . تقدير الهى چنين رقم خورد كه على عليه السلام به خانهء پيامبر خدا بيايد و از آغازين سال‌هاى زندگى ، پيامبر خدا ، تربيت او را به عهده گيرد . پيامبر صلى الله عليه و آله به اين كودك خردسال ، عشق مىورزيد ، او را به سينه مىچسباند ، صورت خود را به او مىساييد ، غذا بر دهانش مىنهاد ، لحظه لحظهء زندگىاش را مىپاييد و انوار تابناك الهى را بر جان او مىتابانيد . بدين‌سان ، على عليه السلام در كنار پيامبر خدا رشد كرد و از چشمه‌سار زلال فضايل و والايىهاى پيامبر صلى الله عليه و آله سيراب گشت و همگام و همراه با او روزگار گذرانيد ، و چون نخستين پرتو وحى تابيد ، او - كه جانش پيوند ناگسستنى با جان پيامبر خدا يافته بود - بدون هيچ ترديدى به رسالتش ايمان آورد و بدين سان ، او اوّلين مرد مؤمن شد . زيباترين تصوير از اين همگامى و همراهى و نقش پيامبر صلى الله عليه و آله در رشد و تربيت على عليه السلام و مهر و شفقت پيامبر خدا به على عليه السلام و چگونگى بهره‌ورى على عليه السلام از اين همراهى را ، آن بزرگوار ، خود در خطبهء بلند و شكوهمند « قاصعه » رقم زده است . 9 . امام على عليه السلام - در خطبه‌اى به نام « قاصعه » - : من در كودكى ، سران عرب را به خاك