و - كنيه‌ها امير مؤمنان ، كنيه‌هاى متعدّدى داشته كه مشهورترين آنها « ابو الحسن » است . براى امام عليه السلام كنيه‌هاى ديگرى مانند : ابو الحسين ، ابو السبطين ، ابو الريحانتين و ابو تراب هم ذكره شده است ؛ هر چند برخى از آنها شامل تعريف اصطلاحى كنيه نمىشوند . « 1 » از روايات ، چنين بر مىآيد كه كنيهء « ابو تراب » ، محبوب‌ترين كنيه نزد امام عليه السلام بوده است و هرگاه ايشان را با آن مىخوانده‌اند ، شادمان مىشده است . 7 . امام على عليه السلام : حسن ، در زمان حيات پيامبر خدا مرا « ابو الحسين » مىخوانْد و حسين ، مرا « ابو الحسن » ، و هر دو ، پيامبر خدا را « پدر » صدا مىزدند . پس چون پيامبر صلى الله عليه و آله وفات يافت ، مرا پدر خواندند . « 2 » 8 . صحيح البخارى - به نقل از ابو حازم - : مردى نزد سهل بن سعد آمد و گفت : اين مرد ( حاكم مدينه ) على عليه السلام را بر فراز منبر [ به بدى ] مىخوانَد . گفت : چه مىگويد ؟ گفت : او را ابو تراب مىخواند . سهل خنديد و گفت : به خدا سوگند ، جز پيامبر صلى الله عليه و آله او را [ به اين نام ] نناميد و به خدا سوگند ، نزد او نامى از آن محبوب‌تر نبود .

--> ( 1 ) . كنيه در ميان عرب‌ها از تركيب « اب » يا « امّ » با نام نخستين فرزند ، شكل مىگيرد . در حالت‌هاى خاصّى به جاى نام فرزند ، از صفات مشخص استفاده مىشود . ( 2 ) . الإمام عليّ عليه السلام : كانَ الحَسَنُ في حَياةِ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يَدعوني أبَا الحُسَينِ ، وكانَ الحُسَينُ يَدعوني أبَا الحَسَنِ ، ويَدعُوانِ رَسولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله أباهُما . فَلَمّا تُوُفِّيَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله دَعَواني بِأَبيهِما ( مقاتل الطالبيّين : ص 39 ) .