ج - مادر فاطمهء بنت اسد ، بانويى خردمند ، استوارْ گام ، بُرنا دل و ارجمند بود . او پيامبر خدا را در كودكى در دامان پُرمهرش پرورش داد . پيامبر صلى الله عليه و آله به او علاقه‌اى شگرف داشت ، بدان‌گونه كه دربارهء وى مىفرمود : « پس از مادرم كه مرا بزاد ، او مادرم بود » . « 1 » پيامبر خدا ، مهربانى و شفقت آن بانوى ارجمند را دربارهء خودش مىستود و مىفرمود : « پس از ابوطالب ، هيچ‌كس با من مهربان‌تر از او نبود » . « 2 » فاطمهء بنت اسد ، اوّلين زنى است كه با پيامبر صلى الله عليه و آله بيعت كرد و همراه على و فاطمه عليهما السلام ، پياده به مدينه هجرت كرد . چون اين بانوى بزرگوار ، زندگى را بدرود گفت ، پيامبر خدا ، او را در لباس شخصى خود كفن كرد و در تشييع جنازهء وى شركت جُست ، بر او نماز خواند و پيش از آن كه در قبرش بگذارد ، در قبر او خوابيد . على عليه السلام ، چهارمين پسر اين دو چهرهء منوّر تاريخ اسلام ، ابو طالب و فاطمهء بنت اسد است كه پس از طالب ، عقيل و جعفر ، زندگى آنها را شكوه و والايى بخشيده است . 4 . امام صادق عليه السلام : بىگمان ، فاطمهء بنت اسد ، مادر امير مؤمنان ، نخستين زنى بود كه با پاى

--> ( 1 ) . كنز العمّال : ج 13 ص 636 ح 37607 . ( 2 ) . سير أعلام النبلاء : ج 2 ص 118 ش 17 .