چنين بيان داشته است : « وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي * هارُونَ أَخِي * اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي * وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي . « 1 » و از ميان خاندانم ، وزيرى براى من قرار بده ؛ هارون ، برادرم را . پشتم را به او محكم بدار و او را در كار [ رسالت با ] من شريك كن » . در احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله اين مقام‌ها براى على عليه السلام به صراحت ، تعيين شده است . قرآن كريم ، بخش ديگرى از مقام‌هاى هارون را بدين شكل ، ذكر كرده است : « اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَ أَصْلِحْ وَ لا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ . « 2 » در ميان قومم ، به جاى من بنشين و اصلاح كن و از راه تباهكاران ، پيروى مكن » . واقعيت زندگى على عليه السلام و دفاع بىنظير او از پيامبر خدا و حضور هميشگى و بىمانند او در همهء نبردهاى پيامبر صلى الله عليه و آله ، هر يك نشانه‌اى بر اين است كه خداى متعال ، على عليه السلام را براى پيامبر خدا همچون هارون براى موسى عليه السلام قرار داد . پيامبر خدا در ابلاغ دعوت خود ، به شيوهء طبيعى و روش عادى امور ، رفتار كرد و در اين ميان ، على عليه السلام برترين و استوارترين ياور او بود . خوابيدن در بستر پيامبر صلى الله عليه و آله در ليلة المبيت ، جانبازى و فداكارى شگفتش در نبرد بدر - كه نخستين ميدان آزمون مسلمانان و ماجرايى هراس‌انگيز بود - ، حمايت سترگش از پيامبر صلى الله عليه و آله در جنگ احد ، آن هنگام كه بسيارى از مدعيان گريختند ، هماوردىاش با عمرو بن عبدِ ود در پيكار خندق ، پس از محاصرهء ترسناك مشركان ، و جلوهء قدرتش در خيبر ، در حالى كه پيامبر خدا و اصحابش پشت ديوارها و دژهاى آن متوقّف شده بودند ، و جز اينها ، همه نشانهء آن است كه كمك او به پيامبر صلى الله عليه و آله ، سرنوشت‌ساز بوده است .

--> ( 1 ) . طه : آيات 29 - 32 . ( 2 ) . اعراف : آيهء 142 .