على عليه السلام به كار رفته است ، عنوان « ولى » است . « 1 » در سخنان و آموزه‌هاى پيامبر خدا ، عنوان « ولى » و « ولايت » ، براى على عليه السلام بسيار به كار رفته و اين سخنان شكوهمند و تنبّه‌آور ، در موارد و مواضع بسيارى بيان شده است كه نخستين آنها ، مجمع كوچك ، امّا سرنوشت‌سازِ خويشاوندان پيامبر صلى الله عليه و آله بود كه از آن ياد كرديم . ( 9 ) : احاديث هدايت پيامبر خدا ، بايد فرداى امّتش را به گونه‌اى رقم زند كه مردم ، به جاى آب ، به دنبال سراب نروند . اين چنين است كه على عليه السلام را در جايگاه هدايت مىنشانَد و در تفسير آيهء : « إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ؛ « 2 » تو ، تنها هشدار دهنده‌اى و هر قومى ، هدايتگرى دارد » ، على عليه السلام را مصداق والاى « هدايتگر » معرّفى مىكند : المُنذِرُ أنَا ، وَالهادى عَلِىُّ بنُ أبى طالِبٍ . « 3 » هشداردهنده منم و هدايتگر ، على بن ابى طالب است . ( 10 ) : احاديث عصمت عصمت ، به معناى « مصونيت از گناه ، خطا ، جهل و ناهنجارىهاى رفتارى » ، از ويژگىهاى قطعى پيامبران الهى است . متون متعددى در دست است كه همگى يك پيام دارند و آن اينكه : على عليه السلام - به

--> ( 1 ) . ترديدى نيست كه در ادبيات عرب ، استعمال مادّهء « وَلَىَ » در معناى سرپرست ، زعيم و پيشوا ، بسى شايع بوده است ، كه به اين نكته در تحليل حديث غدير ، اشاره خواهيم كرد . ( 2 ) . رعد : آيهء 7 . ( 3 ) . الدرّ المنثور : ج 4 ص 608 .