تاريكيهاى صحرا و دريا به آنها راهيابى مىشود ، پس هرگاه ستارگان ناپديد شوند ، به زودى رهيافتگان گمراه شوند . ر . ك : ص 523 ح 1455 و 1456 . ب : چون ماه تمام 1478 : امام على عليه السلام : دانشمندان در ميان مردم ، مانند ماه شب چهارده در آسمان اند كه بر ديگر ستارگان پرتو مى افكند . ج : مانند كسى كه چراغ به همراه دارد 1479 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن از چهار چيز ناگزير است : مركبى راهوار ، خانه اى وسيع ، لباسى زيبا و چراغى درخشان . گفتند : اى پيامبر خدا ! ما اينها را نداريم ، آنها چيستند ؟ فرمود : امّا مركب راهوار ، خردش و خانه وسيع ، شكيبايى او و لباس زيبا ، شرم وى و چراغ درخشان ، دانش اوست . 1480 : امام باقر عليه السلام : دانشمند مانند كسى است كه شمعى به همراه دارد كه به مردم نور مىدهد ، پس هر كه در پرتو شمع او ببيند ، وى را دعاى خير گويد ؛ همين گونه دانشمند شمعى به همراه دارد كه تاريكى نادانى و حيرت را مى زدايد ، پس هركس در پرتو آن از حيرت بيرون آيد يا از نادانى رهايى يابد ، از رهيدگان او از آتش است و خداوند به جاى آن در برابر هرموى كسى كه نجات داده ، پاداشى بيشتر از پاداش صدقه دادن صد هزار قنطار در غير راهى كه خدا به آن فرمان داده است ، مىدهد ؛ بلكه آن صدقه و بال گردن دهنده اش مى گردد . بالاتر از آن ، خداوند به آن دانشمند پاداشى برتر از پاداش صد هزار ركعت نماز در جلوى كعبه مى بخشد . 1481 : امام على عليه السلام - در حكمتهاى منسوب به ايشان - : دانشمند چراغ خدا در زمين است ، پس هركس كه خداوند خيرش را بخواهد ، از آن پرتوى بر مى گيرد . ر . ك : ص 669 « مثل دانشمند بى كردار » .