« اوست همان كس كه در ميان مردم درس ناخوانده ، پيامبرى از ( جِنس ) خودشان برانگيخت تا آياتش را بر ايشان فرو خواند و آنها را پاك سازد و به آنان كتاب و حكمت بياموزد ؛ هرچند كه پيش از آن در گمراهى آشكارى بودند . » حديث 1244 : در تفسير سخن خداى متعال : « بى گمان ابراهيم ( خود به تنهايى ) امتى مطيع خداوند و پاكدين بود و از مشركان نبود . » ، روايت شده است كه وى آموزگار نيكيها بود . 1245 : عبداللّه بن عمرو : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روزى از يكى از حجره هاى خود بيرون آمد و داخل مسجد شد و با دو حلقه روبرو شد : يك حلقه قرآن مى خواندند و خدا را ياد مى كردند و حلقه ديگر به يادگرفتن و ياد دادن سرگرم بودند . پيامبر صلى الله عليه و آلهفرمود : همه اينها در كار خيرند . اينان به تلاوت قرآن مشغول اند و دعا مى كنند . اگر خدا بخواهد به ايشان عطا مىكند و اگر بخواهد باز مى دارد ، و آنان به آموختن وفراگرفتن سرگرم اند و من آموزگار برانگيخته شدم ، پس با آنان نشست . 1246 : عبداللّه بن عمرو : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر دو گروه در مسجدش گذشت و فرمود : هر دو در كار خيرند و يكى بر ديگرى برترى دارد . اما اينان خدا را مى خوانند و به او رغبت مى ورزند ، پس اگر خدا بخواهد بدانان عطا مىكند و اگر بخواهد باز مى دارد ؛ ولى اينان فقه و دانش فرا مى گيرند و به نادان مى آموزند ، پس آنان برترند و من آموزگار برانگيخته شدم ، پس در ميان آنان نشست . 2 / 2 : ويژگى هاى آموزش الف : زكات دانش 1247 : امام على عليه السلام : بذل دانش زكات دانش است . 1248 : امام على عليه السلام : زكات دانش نشر آن است . 1249 : امام على عليه السلام : زكات دانش بذل آن به مستحقّش و واداشتن نفس در عمل به آن است .