1571 : امام على عليه السلام : سودمندترين دانش ، آن است كه به كار بسته شده است . 1572 : امام على عليه السلام : بر دانشمند است كه به آنچه مىداند عمل كند . سپس به فراگيرى آنچه نمى داند روى آورد . 1573 : امام على عليه السلام : بى گمان شما به عمل به آنچه آموخته ايد از فراگيرى آنچه نمى دانيد ، نيازمندتريد . 1574 : امام سجّاد عليه السلام : دانش راهنماى عمل و عمل ظرف فهم است . 1575 : امام سجّاد عليه السلام : نقش مهر حسين بن على عليهماالسلام چنين بود : « دانستى پس به كار بند » . 1576 : امام سجّاد عليه السلام - در دعا - : پس مرا در آنچه به من الهام فرمودى به كار گير و در اقدام به آنچه به آگاهيش بينايم كردى ، موّفق بدار ، تا آنجا كه به كار بستن چيزى كه مرا آموختى از دستم نرود و اعضاى من در عمل به آنچه الهامم كردى ، گران جانى نكنند . 1577 : امام باقر عليه السلام : هر گاه دانش را شنيديد ، آن را به كار بنديد و بايد گنجايش دلهايتان بيشتر شود ؛ زيرا دانش چون در دل انسانى كه تحمّل آن را ندارد فراوان شود ، شيطان بر او چيره مى گردد ، پس هرگاه شيطان با شما به ستيز در مى آيد ، با آنچه مى شناسيد به او روى آوريد كه نيرنگ شيطان ضعيف است . گفتم : ما چه چيزى را مى شناسيم ؟ فرمود : با قدرتى كه خداوند عز و جل بر شما آشكار كرده با او بستيزيد . 1578 : امام صادق عليه السلام : بى گمان روايتگران كتاب بسيار و رعايت كنندگان آن اندك اند ؛ و چه بسا نيك خواه « 1 » حديث و آشفته كننده نوشته است . دانشمندان ، انديشناك رعايت نكردن اند و نادانان در انديشه حفظ حديث اند . پس اين يك ، زندگيش را نگاهبانى مىدهد و آن يك از هلاكت خويش . در اين جاست كه نگهبانان گوناگون و دو گروه از هم جدا مى شوند . 1579 : امام صادق عليه السلام - در تفسير گفته خداوند متعال : « آنگاه ايشان و گمراهان در آن سرنگون شوند » - : گمراهان ، كسانى اند كه حقّ را شناختند و بر خلافش رفتار كردند .

--> ( 1 ) در برخى نقلها به جاى « مستنصح » ، « مستنسخ » دارد ؛ يعنى نگارنده حديث .