154 . امام على عليه السلام : عمل پاكيزه نگردد ، مگر آنكه با دانش همراه شود . 155 . امام على عليه السلام : عمل پالايش نيابد ، تا آن گاه كه دانش درست شود . 156 . امام على عليه السلام : در پرستش بى دانش ، و دانش بى انديشه و ( قرآن ) خواندن بى تدبّر ، خيرى نيست . 157 . امام على عليه السلام : عمل كننده بى دانش ، مانند رونده در بيراهه است . هر چه از راه روشن دور تر رود ، از مقصودش دور تر مىشود و عمل كننده با دانش ، مانند رهسپار راه روشن است . پس بيننده بايد نيك بنگرد كه آيا پيش رونده است يا واپس آمده . 158 . امام على عليه السلام : در عمل بى دانش ، خيرى نيست . 159 . امام على عليه السلام : عمل بدون دانش ، گمراهى است . 160 . امام على عليه السلام : عمل نادان ، و بال و دانش او ، گمراهى است . 161 . امام على عليه السلام : عبادت كننده بى دانش ، مانند الاغ آسياب است . پيوسته گرد خود مى چرخد و از جايش دور نمى شود . 162 . امام صادق عليه السلام : عمل كننده بى بصيرت ، مانند رونده در بيراهه است . هر چه تندتر رود ، از مقصد دور تر شود . 163 . امام صادق عليه السلام : آنكه انديشناك پايان است ، از فرو رفتن در آنچه نمى داند ، باز ايستد و هر كه ندانسته به كارى بشتابد ، خود را خوار كند « 1 » . 164 . امام كاظم عليه السلام : عمل اندك از دانشمند پذيرفته و افزون گردد و عمل بسيار از اهل هوى و هوس و نادانى ردّ شود . ر . ك : ص 85 « عمل » / ص 203 « عمل » / ص 545 « عمل » و ص 591 « عمل نكردن » / ص 663 « دانشمندان بد » .

--> ( 1 ) در حديث آمده است : « بينى خود را ببُرد » كه كنايه از خوار كردن خود است .