598 . امام على عليه السلام : هر كه دنيا بر وى چيره شود ، پيش روى خود را نبيند . 599 . امام على عليه السلام : آنكه تنها بر فرزندان دنيا بنگرد ، راه هدايت را نبيند . 600 . امام على عليه السلام : هر كس زيور دنيا را پسنديد ، براى ديدگانش نابينايى آورد . 601 . امام على عليه السلام : به سبب محبّت دنيا ، گوشها از شنيدن حكمت كر و دلها از نور بصيرت نابينا مى گردند . 602 . امام على عليه السلام : محبّت دنيا خرد را تباه مىكند و دل را از شنيدن حكمت باز مى دارد و كيفرى دردناك مى آورد . 603 . امام على عليه السلام : دنيا هر كس را كه با اميدهاى محال بفريبد و با آرزوهاى دروغين نيرنگش زند . تيرگى ديده برايش بياورد و جامه كورى بر او بپوشاند و از سراى ديگر بازش بدارد و به مرداب تباهى در اندازد . 604 . امام على عليه السلام : مايه تباهى خرد ، محبّت دنياست . 605 . امام على عليه السلام : زيورهاى دنيا ، خردهاى ناتوان را تباه مى سازد . 606 . امام على عليه السلام : از دنيا بگريزيد و دلهايتان را از آن برتابيد كه آن زندان مؤمن است . بهره اش از آن اندك و خردش بدان ناتوان و ديده اش در آن ضعيف است . 607 . امام على عليه السلام : دنيا جايگاه به زمين افتادن خردهاست . 608 . امام على عليه السلام : در توصيف اهل دنيا : چهارپايانى پابسته و برخى رها شده ، خردهايشان را گم كرده و در كار خويش سر گردان اند . ر . ك : ص 593 « حب دنيا » .