404 . امام على عليه السلام : توكّل ، دژ حكمت است . 405 . امام على عليه السلام : زيور حكمت ، بى رغبتى به دنياست . 406 . امام على عليه السلام : زيبايى حكمت ، رفق و سازگارى نيكوست . 407 . امام على عليه السلام : با دانش است كه حكمت شناخته مىشود . 408 . امام على عليه السلام : آنكه فرو رفتن در ژرفاى دانش را بداند ، از آبشخورهاى حكمت باز گردد . 409 . امام على عليه السلام : گاه حكيم مى لغزد . 410 . امام على عليه السلام : سخن حكيمان اگر درست باشد ، دارو و اگر نادرست باشد ، درد است . 411 . امام على عليه السلام : نادان از آنچه همدم حكيم است ، مى گريزد . 412 . امام على عليه السلام : مردم ، حرمتها را مى شكنند و حكيم را خوار مى سازند . در فترت « دوران تهى از پيامبران » زندگى مى كنند و در كفر مى ميرند . . . . پس از آن طليعه فتنه اى لرزاننده آشكار شود و فاجعه اى درهم شكننده پديدار گردد و حكمت در آن فرو رود . 413 . امام على عليه السلام - در توصيف مؤمنان عصر قائم عليه السلام : - صبح و شام جامهاى حكمت نوشند . 414 . امام صادق عليه السلام : خداوند عز و جل مى فرمايد : من همه سخنان حكيم را نمى پذيرم . من تنها خواست و همّ او را مى پذيرم . پس اگر خواست و همّ او خشنودى من باشد ، همّش را تقديس و تسبيح قرار دهم .