فرزندانتان بياموزيد كه مايه فزونى خرد و دورانديشى و رأى هستند . 360 . امام على عليه السلام : به دوست خود هرچه مى توانى محبّت كن ؛ ولى كاملًا به او اطمينان مكن . به او كمال ايثار را بنما ؛ ولى همه رازها را به او مسپار . در اين صورت است كه هم حقّ حكمت را ادا كرده اى و هم حقّ واجب دوستى را . 361 . امام على عليه السلام : نشانه حكمت آن است كه با ما فوق خود نستيزى و مادون خود را خوار مكنى و به آنچه در توان تو نيست ، نپردازى و زبانت با دلت و گفتارت با كردارت مخالف نباشد و در آنچه نمى دانى سخن نگويى و كار را آنگاه كه به تو روى آورد رها نكنى و آنگاه كه پشت كرد بجويى . 362 . امام على عليه السلام : نشانه حكمت ، فرمانبرى از ما فوق و احترام به هم طراز و انصاف ورزى با فرودست است . 363 . امام على عليه السلام : اى مردم ! خداى سبحان در زمين حجّتى محكمتر از پيامبرمان ، محمّد صلى الله عليه و آله و حكمتى رساتر از كتابش ، قرآن عظيم ندارد . 364 . مردى دانشمند از صوفيان چهل سخن نگاشت . سپس از آن ميان چهار سخن را كه امير مؤمنان على عليه السلام گفته بود برگزيد و باقى را در دريا ريخت . آن چهار سخن چنين اند : خدا را به اندازه نيازت به او فرمان بر ، و به اندازه طاقتت بر كيفرش سرپيچى كن ، و براى دنيايت به اندازه ماندنت در آن كار كن ، و براى آخرت نيز به اندازه بقايت در آن كار كن . 365 . خضر و على عليه السلام گرد هم آمدند . على عليه السلام به او گفت : سخن حكيمانه اى بگو . خضر گفت : چه نيكوست تواضع توانگران در برابر مستمندان به جهت نزديكى به خدا . امير مؤمنان عليه السلام نيز فرمود : نيكوتر از آن ، غرور مستمندان بر توانگران است از روى اتكاء به خداوند . خضر نيز گفت : اين سخن را بايد با طلا نوشت . 366 . امام باقر عليه السلام : به لقمان گفته شد : از حكمت چه گرد آورده اى ؟ گفت : براى