معناى حقيقى ، « جايگاه فرود وحى » شمرده مىشوند . به ديگر سخن ، به امام وحى مىشود و امام با عالم غيب ، ارتباط ويژه‌اى دارد . برخى از ياران ائمّه عليهم السلام در بارهء چگونگى ارتباط امام با عالم نهان ، پرسش‌هايى مطرح مىكردند و گويى نوعى تعجّب ، در كلام آنان بوده است . امامان نيز در موارد گوناگون ، چنين رابطه‌اى را توضيح مىدادند و آن را همانندِ وحى به مادر موسى عليه السلام مىدانستند . حارث بن مُغيره ، در بارهء دانش امامان ، از امام صادق عليه السلام مىپرسد كه : چگونه به قلب و يا گوش امام ، القا مىگردد ؟ امام عليه السلام در پاسخ مىفرمايد : وَحْىٌ كَوَحْى امِّ موسى . « 1 » وحيى است همانند وحى [ به ] مادر موسى . برخوردارى انسان‌هاى كامل از « وحى عام » وحى به معناى الهام به امامان ، نه تنها هيچ گونه استبعادى ندارد ؛ بلكه مىتوان گفت كه ويژهء آن بزرگواران نيست و انسان‌هاى كامل را نيز در بر مىگيرد . امام صادق عليه السلام ، سلمان را هم محدَّث مىدانست ؛ زيرا به او الهام مىشد . در روايتى ، امام صادق عليه السلام مىفرمايد : « على عليه السلام ، محدَّث بود و سلمان هم محدَّث بود » . راوى مىپرسد : نشانهء محدّث چيست ؟ امام عليه السلام پاسخ مىدهد : يَأتيهِ مَلَكٌ ، فَيُنكِتُ فِى قَلبِهِ كَيتَ وَ كَيتَ . « 2 » فرشته‌اى نزد او مىآيد و به دلش ، چنين و چنان ، الهام مىكند . ارتباط با عالم نهان را نمىتوان انكار كرد و آنانى كه در محضر رُبوبى مقرّب‌اند ، از

--> ( 1 ) . بصائر الدرجات ، ص 317 ، ح 10 ؛ بحار الأنوار ، ج 26 ، ص 58 ، ح 128 ؛ اهل بيت عليهم السلام در قرآن و حديث ، ج 1 ، ص 330 ، ح 517 . ( 2 ) . بصائر الدرجات ، ص 322 ، ح 4 ؛ الأمالى ، طوسى ، ص 407 ، ح 914 ؛ اهل بيت عليهم السلام در قرآن و حديث ، ج 1 ، ص 328 ، ح 515 .