( 4 ) : وَ مَهْبِطَ الْوَحْى . و محلّ فرود وحى . . . توضيح واژه‌ها مَهبِط : اسم مكان ، به معناى محلّ فرود ، خاستگاه . « 1 » الوَحْى : وحى ، الهام ، اشاره ، سخن گفتن پنهانى . « 2 » شرح در عبارت « مَهْبِط الوَحْى » ، واژهء وحى ، اهمّيت ويژه‌اى دارد ؛ زيرا در بيشتر موارد ، وحى با پيامبر ، همراه است و به كار بردن « مَهْبِط الوَحْى » براى خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله ، پرسش‌هاى گوناگونى را به وجود مىآورد . نخستين پرسش ، آن است كه زمينيان ، با رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله از وحى ، محروم شدند . پس چگونه امامان را « محلّ فرود وحى » بخوانيم ؟ بررسى اقسام وحى ، پاسخى به پرسش ياد شده است : اقسام وحى در قرآن وحى ، در قرآن به معناى ارتباط پيامبر الهى با غيب و نهان است . درنگى در كاربردهاى وحى در قرآن ، ما را به چندين معناى وحى ، ره‌نمون مىسازد : وحى خاص ، وحى عام ، و وحى اعم ، كه توضيح هر يك ، خواهد آمد . 1 . وحى خاص اين نوع از وحى ، عبارت است از انتقال پيام الهى در زمينهء احكام و قوانين مورد

--> ( 1 ) . « الهبوط : نقيض الصعود » ( لسان العرب ، ج 7 ، ص 421 ) . ( 2 ) . « الوحى : الإشارة و الكتابة و الرِّسالة والإلهام والكلام الخفى و كلّ ما ألقيته إلى غيرك » ( لسان العرب ، ج 15 ، ص 379 ) .