فصل چهارم : نمونه‌هايى از سروده‌هاى قرن چهارم 4 / 1 ابو فراس حمدانى « 1 » احمد پيامبر شافع و مولاى من ، است . نيز على و دختر پيامبر و دو نوادهء اويند و على و باقر علم و صادق سپس امانتدار بيان و على و محمد بن علىّ و على و عسكرى كه همين نزديكىها است و امام مهدى در روزى كه جز آمرزش آمرزش‌گر ، چيزى سودى ندارد . « 2 »

--> ( 1 ) . ابو فراس حارث بن سعيد بن حمدان بن حمدون حمدانى تَغلِبى ، از ادباى بزرگ قرن چهارم ، يگانهء زمان خود و در فضل ، ادب ، كَرَم ، بزرگى ، مجد ، بلاغت ، زيركى و شجاعت ، خورشيد روزگارش بود . شعر او مشهور است . صاحب بن عبّاد مىگفت كه : « شاعرى به پادشاهى آغاز شد و با پادشاهى پايان يافت » ؛ يعنى با امرؤالقيس و ابوفراس . در شهر مَنْبِج سكونت داشت و در زمان حكومت پسر عمويش ابو الحسن سيف الدوله ، در شهرهاى شام مىچرخيد . در چندين جنگ ، آوازه‌اى به هم زد كه در آنها با روميان جنگيد و دو بار اسير گشت . در سال 320 يا 321 ق ، به دنيا آمد و در سال 357 ق ، كشته شد . ( 2 ) . المناقب ، ابن شهر آشوب : ج 1 ص 314 ، الغدير : ج 3 ص 415 . ( 1 ) . ابو فراس حارث بن سعيد بن حمدان بن حمدون حمدانى تَغلِبى ، از ادباى بزرگ قرن چهارم ، يگانهء زمان خود و در فضل ، ادب ، كَرَم ، بزرگى ، مجد ، بلاغت ، زيركى و شجاعت ، خورشيد روزگارش بود . شعر او مشهور است . صاحب بن عبّاد مىگفت كه : « شاعرى به پادشاهى آغاز شد و با پادشاهى پايان يافت » ؛ يعنى با امرؤالقيس و ابوفراس . در شهر مَنْبِج سكونت داشت و در زمان حكومت پسر عمويش ابو الحسن سيف الدوله ، در شهرهاى شام مىچرخيد . در چندين جنگ ، آوازه‌اى به هم زد كه در آنها با روميان جنگيد و دو بار اسير گشت . در سال 320 يا 321 ق ، به دنيا آمد و در سال 357 ق ، كشته شد . ( 2 ) . المناقب ، ابن شهر آشوب : ج 1 ص 314 ، الغدير : ج 3 ص 415 .