گفتار طولانى من دربارهء پسر خوله [ محمّد حنفيه ] براى دشمنى من با ذريهء پاك [ پيامبر ] نبود ؛ امّا براى ما از وصى محمّد صلى الله عليه و آله روايت شده و آنچه او گفته قابل تكذيب نيست كه ولى امر پنهان مىشود ، و ديده نمىشود در پس پرده مىرود ، همانند ترسان چشم به راه . اموال شخص مفقود تقسيم مىشود چنان كه گويى او را بين فضاى آسمان پهناور پنهان كرده‌اى . روزگارانى را درنگ مىكند ، سپس سر بر مىآورد همانند طلوع ستارهء جُدى از افق ستارگان . به يارى خداوند از خانهء خدايش حركت مىكند با سيادتى از جانب خدا و فرمانى قطعى . با پرچم خود به سمت دشمنانش به حركت در مىآيد و آنها را خشمگين آتشين مىكشد . وقتى روايت شد كه پسر خوله غايب است ما حرفمان را به سوى او ( مهدى ) بر گردانيم و او را تكذيب نكرديم و گفتيم : او مهدى است ؛ قائمى كه از عدالتش هر قحطىزده ، زنده مىشود . اگر بگويى : نه ! حق با توست و به آنچه فرمان داده شده‌اى ، بىبرو برگرد ، قطعى است . پروردگارم را به گواهى مىگيرم كه گفتهء تو حجّت است بر همهء مردم ، از فرمان‌بردار و متمرّد ؛ كه او ولى امر است و قائمى كه جانم با نشاط و طرب چشم به راه اوست . او دوران غيبتى دارد كه از آن ناگزير است خداوند بر او در همان حال غيبت صلوات مىفرستد . زمانى را در پشت پرده غيبت مىماند و بعد ظهور مىكند و فرمان‌رواى تمامى مردم خاور و باختر مىشود .