سركشان بر تو ، يارىات مىداد و تن و جان و مال و فرزندش را فدايت مىكرد ! جانش فداى جان تو و خاندانش سپرِ حفظ خاندان تو باد ! اكنون كه روزگار ، مرا عقب آورده و تقدير ، مرا از يارى تو باز داشته است و نبوده‌ام تا با جنگجويان با تو بجنگم و در برابر برافرازندگان پرچم دشمنى با تو ، بِايستم ، پس هر صبح و شام ، بر تو مىنالم و به جاى اشك ، از ديده ، خون مىافشانم ، از سرِ حسرت و تأسّف بر تو ، و دريغ و افسوس بر گرفتارىهايى كه به تو رسيده ، تا آن گاه كه از سوز مصيبتت و غم فقدانت بميرم . گواهى مىدهم كه تو ، نماز را به جاى آوردى و زكات پرداختى ، و امر به معروف و نهى از تجاوز و زشتكارى كردى ، و خدا را پيروى كردى و سرپيچى ننمودى ، و به او و به ريسمانش چنگ زدى ، و او را خشنود ساختى ؛ و از او ترسيدى ، و او را در نظر داشتى ، و [ دعوت ] او را اجابت كردى ، سنّت‌ها را پايه نهادى ، و فتنه‌ها را خاموش كردى ، و به رشد ، فرا خواندى ، و راه‌هاى استوار را روشن نمودى و در راه خدا ، آن گونه كه بايد ، جهاد كردى . خدا را مطيع ، و جدّت محمّد صلى الله عليه و آله را پيرو ، و پدرت را گوش به فرمان ، و به وصيّت برادرت ، شتابان بودى . پايهء دين را برافرازنده ، و طغيان را براندازنده ، و طاغوت‌ها را كوبنده ، و امّت را نصيحت كننده بودى ، و در درياى مرگ ، شنا كننده ، با فاسقان ، رو در رو شونده ، حجّت‌هاى خدا را بر پا دارنده ، و اسلام و مسلمانان را مهربان ، و حق را ياور بودى . هنگام بلا ، شكيبا ، و دين را پاسدار ، و قلمرو آن را مرزبان ، و آيينش را پشتيبان بودى . « 1 » گِرد هدايت را گرفته و يارىاش مىكردى ، عدالت را گسترش داده ، منتشر مىكردى ، و دين را يارى و آشكار مىنمودى . بيهوده‌كار را باز مىداشتى و نهى

--> ( 1 ) . در بحار الأنوار اين فراز نيست : « آيينش را پشتيبان بودى » .