2 / 19 : محمّد بن جعفر حِمْيَرى و چند تن از قميان 802 . پدر على بن سنان موصلى « 1 » گفته است : هنگامى كه سَرورمان ، ابو محمّد ( امام عسكرى عليه السلام ) وفات كرد ، نمايندگانى از قم و كوهستان‌هايى [ چون : همدان و كردستان ] كه هنوز از وفات امام عليه السلام آگاه نشده بودند ، اموالى را به رسم و عادت خود براى ايشان آوردند . هنگامى كه به سامرّا رسيدند ، در بارهء سَرورمان امام عسكرى عليه السلام پرس و جو كردند . به آنها گفته شد : ايشان از دنيا رفته است . گفتند : وارث او كيست ؟ گفتند : برادرش جعفر بن على . در بارهء او پرس و جو كردند . به آنها گفته شد : او براى تفريح بيرون رفته و بر قايقى در رود دجله سوار شده و [ شراب ] مىنوشد و برخى آوازه‌خوانان همراهش هستند . آن نمايندگان با هم مشورت كردند و گفتند : اين ، صفت امام نيست و برخى به برخى ديگر گفتند : بياييد برويم و اين اموال را به صاحبانشان باز گردانيم . ابو عبّاس محمّد بن جعفر حِمْيَرى قمى گفت : درنگ كنيد تا اين مرد ( جعفر ) باز گردد و درستىِ اين خبر را بسنجيم . هنگامى كه جعفر باز گشت ، قميان بر او وارد شدند و بر او سلام دادند و گفتند : اى سَرور ما ! ما اهل قم هستيم و گروهى از شيعيان و غير آنها همراه ما هستند و ما اموالى را براى سَرورمان ، امام عسكرى ، آورده‌ايم . او گفت : آن اموال كجاست ؟ گفتند : همراهمان است . گفت : آنها را برايم بياوريد . گفتند : نه ، اين اموال ، خبرى شگفت‌انگيز دارند . گفت : چه ؟ گفتند : اين اموال ، گردآورى مىشود و گاه يك دينار و دو دينار از تودهء شيعيان در آن است . سپس آنها را در كيسه‌هايى مىگذارند و هر كيسه را مُهر مىكنند و ما چون آن اموال را براى سَرورمان امام عسكرى مىآورديم ،

--> ( 1 ) . على بن سنان موصلى ابو الحسن معدل ( مستدركات علم رجال الحديث : ج 5 ص 383 ش 10071 ) .