گذشت ؛ امّا ميان شما كسى را به جاى نهاد كه گردنش مانند اين است . و با دستش اشاره كرد . « 1 » ر . ك : ج 3 ص 309 ( بخش چهارم / فصل سوم / عثمان بن سعيد ) . 2 / 16 : على بن ابراهيم بن مهزيار « 2 » 797 . حبيب بن محمّد صنعانى چنين گفته است كه : بر على بن ابراهيم بن مهزيار اهوازى وارد شدم و از او در بارهء خاندان امام عسكرى عليه السلام پرسيدم . گفت : اى برادر ! از امرى بزرگ پرسيدى . بيست حج گزاردم و در همهء آنها در پى ديدن امام زمان عليه السلام بودم ؛ امّا راهى به آن نيافتم ؛ ولى شبى در بسترم خوابيده بودم كه در عالم رؤيا ديدم كسى مىگويد : « اى على بن ابراهيم ! خدا اذن حج گزاردن به من داده است » و من نفهميدم شب را چگونه به صبح رساندم و در كارم مىانديشيدم و شب و روز ، منتظر رسيدن موسم حج بودم . هنگامى كه موسم حج رسيد ، كارهايم را سامان دادم و به سوى مدينه بيرون آمدم ، و همواره مىرفتم تا به يثرب ( مدينه ) رسيدم . در بارهء خاندان امام عسكرى عليه السلام جستجو كردم . اثرى نيافتم و خبرى نشنيدم . در كار خودم مىانديشيدم ، تا آن كه به قصد مكّه از مدينه بيرون آمدم و به [ ميقات ] جُحفه رسيدم و يك روز در آن جا ماندم و از آن جا به سوى غدير خُم - كه در چهار ميلى جُحفه

--> ( 1 ) . الكافى : ج 1 ص 331 ح 4 ، الإرشاد ، مفيد : ج 2 ص 351 ، كشف الغمّة : ج 3 ص 240 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 60 ح 45 . ( 2 ) . نام على بن ابراهيم بن مهزيار ، در منابع رجالى نيست . اين خبر ، بر حسن و كمال وى دلالت دارد ( ر . ك : مستدركات علم رجال الحديث : ج 5 ص 277 ش 9558 ) .