مىخواند كه من آن را فرا گرفتم و از او در بارهء نسبش پرسيدم . او فرمود كه : « از مردم است . گفتم : از كدام مردم ؟ از عرب‌ها يا عجم‌ها ؟ فرمود : « از عرب‌ها » . گفتم : از كدام تيرهء عرب ؟ فرمود : « از شريف‌ترين آنها » . گفتم : آنان كيان‌اند ؟ فرمود : « بنى هاشم » . گفتم : از كدام بنى هاشم ؟ فرمود : « از آنان كه برترين و برجسته‌ترين نسب را دارند » . گفتم : از كدامين ؟ فرمود : « از آن كه فرق سر [ دشمن ] را شكافت و [ به محرومان ] طعام خوراند و آن گاه كه مردم در خواب بودند ، در شب به نماز ايستاد » . من دانستم كه او علوى است و به خاطر علوى بودنش به او علاقه پيدا كردم . سپس او را در برابرم نيافتم و نفهميدم چگونه به آسمان پر كشيد يا در زمين فرو رفت . از مردمى كه اطراف او بودند ، پرسيدم : آيا اين علوى را مىشناسيد ؟ گفتند : آرى ، همه‌ساله با ما پياده به حج مىآيد . گفتم : سبحان اللَّه ! به خدا سوگند ، نشانِ [ پاى ] پياده‌روى بر او را نمىبينم و سپس غمگين و دلگير از فراق او به مزدلفه آمدم و آن شب را خوابيدم . در خواب ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را ديدم كه فرمود : « اى محمّد ! خواسته‌ات را ديدى ؟ » . گفتم : چه كسى ، سَرور من ؟ ! فرمود : « آن را كه غروب ديدى ، صاحب الزمان تو بود » . پس چون اين را از او شنيديم ، او را سرزنش كرديم كه چرا ما را آگاه نكرد ؟ ! و