بىترديد ، عقيده به ظهور منجى ، و بشارت به قيام امام مهدى عليه السلام در آخر الزمان ، يكى از مفاهيم اصيل اسلامى است كه ريشه در كتاب و سنّت متواتر و قطعى دارد ، و سوء استفاده از آن ، نه تنها به معناى سستى اين عقيده و باور نيست ، بلكه به عكس ، نشانهء روشنى بر اصالت آن شمرده مىشود ؛ زيرا باطل ، تا با حقْ آميخته نگردد ، هوادار پيدا نمىكند . از اين رو ، گم‌راهان ، همواره از مفاهيم اصيل براى گم‌راه كردن ديگران استفاده مىكنند . موضوع منجى و مهدويت نيز از اين اصل كلّى ، مستثنا نيست و سوء استفاده از اين مفهوم ريشه‌دار ، شبيه سوء استفاده از اصل نبوّت است ، چنان كه مدّعيان دروغين نبوّت با بهره‌گيرى از اين مفهوم اصيل ، توانسته‌اند عدّه‌اى را گم‌راه كنند و آيين‌هاى جديدى را پديد آورند . 1 / 1 . سوء استفاده از عنوان « منجى موعود » در ساير اديان سوء استفاده از عنوان « منجى موعود » ، به مسلمانان اختصاص ندارد ؛ بلكه در ميان همهء ملل بزرگ جهان و اديان برجسته ، جارى و سارى بوده است و از ديرباز تا كنون ، منشأ تحوّلات ، مهاجرت‌ها ، قيام‌ها و بيم و اميدها براى تغيير و تحوّل بوده و هست . شايد در تاريخ ، بيش از همه ، يهوديان و مسيحيان با اين آرمان و انديشه زيسته و چشم به آينده دوخته‌اند . « 1 » در تاريخ اهل كتاب ، ظهور منجىها يا وعدهء نزديكى ظهور آنها ، حتّى تا اين اواخر ، منشأ برخى جابه‌جايىهاى سياسى هم بوده است . براى مثال ، وقتى در حوالى سال 1882 م ، ميان يهوديان شبه جزيره شايع شد كه مسيح در كوه سينا ظهور خواهد كرد ، يكصد خانوار يهودى يمن و شبه جزيرهء عربستان را پشت سرگذاشتند

--> ( 1 ) . در اين باره ، ر . ك : انتظار مسيحا در آيين يهود .