و در خراسان اقامت گزيد . به علّت زهد و پرهيز و رياضاتى كه داشت ، گروهى دست ارادت به او دادند و از او كرامات بسيار نقل كردند . چون خواست از خراسان به شيراز آيد ، در راه ، آغاز به دعوت كرد و خلقى به دو گرويدند . وى معتقد بود كه خود مهدى آخر الزمان است و رجب سال 663 ق با لشكرى به قصد تصرّف شيراز از حدود شبانكاره در حركت آمد و نزديك پل كوار با سپاه حكومت فارس رو به رو شدند . سپاه او « يا مهدى » گويان ، از يك سو و سپاه حكومتى از ديگر سو حمله كردند . لشكر او شكست خورد و سيّد نيز به قتل رسيد . « 1 » محمّد بن خاوند شاه مير خواند ( م 903 ق ) در روضة الصفا مىنويسد : از جمله بليّات كه در آن اوقات متوجّه ولايت فارس شد ، يكى خروج قاضى شرف الدين ابراهيم بود . قاضى القضاة قاضى شرف الدين ابراهيم از زمرهء سادات عظام ممالك فارس ، به كمال زهد و طاعت و وفور كرم و عبادت ، اتّصاف داشت ، و مدّتى در خراسان رحل اقامت انداخته به زهد و رياضت ، خلق را در قيد ارادهء خود آورد و مريدان از وى كرامات و خوارق عادات نقل مىكردند . . . وى چنان مىپنداشت كه مهدى آخر الزمان ، اوست . « 2 » 20 . موساى كُرد ( م 707 ق ) دورهء ايلخانان به نسبت ، از دوره‌هاى پُرمهدى در ايران بزرگ است . در سال 707 ق ، شخصى به نام موسى از كوه‌هاى كردستان قيام كرد و اساس دعوى مهديگرى نهاد ، و تا سى هزار نفر از اكراد ، گرد او جمع شدند و دعوى او را قبول كردند . برخى از امراى مغول كه مقيم آن حوالى بودند ، چون از حال او آگاه شدند ، به مقابله با او پرداختند و او و جمعى از هوادارانش را كشتند . « 3 »

--> ( 1 ) . تحرير تاريخ وصاف : ص 110 ، رياض الفردوس خانى : ص 271 . ( 2 ) . تاريخ روضة الصفا فى سيرة الانبياء و الملوك و الخلفا : بخش 2 ج 4 ص 3624 . نيز ، ر . ك : فارس‌نامهء ناصرى : ج 1 ص 266 . ( 3 ) . تاريخ اولجايتو : ص 77 ، تاريخ الفى : ج 7 ص 4353 .