تا آن جا كه بيشتر مردم مىگويند : خدا را با خاندان محمّد ، كارى نيست ، و حتّى برخى در تولّد او نيز شك مىكنند . امام صادق عليه السلام نيز احساس نادرست بىنيازى به اهل بيت عليهم السلام را چنين رد نموده است : أما وَ اللَّهِ لَيَغيبَنَّ عَنكُم مَهدِيُّكُم حَتّى يَقولَ الجاهِلُ مِنكُم : ما للَّهِ فى آلِ مُحَمَّدٍ حاجَةٌ ، ثُمَّ يُقبِلُ كَالشِّهابِ الثّاقِبِ . « 1 » هان ! به خدا سوگند ، مهدىِ شما از ديده‌هايتان پنهان مىشود تا آن جا كه ناآگاهانتان مىگويند : خدا را با خاندان محمّد ، كارى نيست . سپس مانند شهابى نورافشان مىآيد . دستور پيامبر خدا صلى الله عليه و آله براى رويارويى با اين بحران ، چنگ زدن به دين است . ايشان از امّتش مىخواهد كه شك و ترديد به خود راه ندهند تا شيطان ، منفذى براى رخنه كردن به دل‌هاى ايشان و به در بردن از راه دين نيابد . امام على عليه السلام نيز انديشناكِ اين آسيب خطرناك بوده است . ايشان در پاسخ اصبغ بن نباته مىفرمايد : فَكَّرتُ فى مَولودٍ يَكونُ مِن ظَهرى ، الحادى عَشَرَ مِن وُلدى ، هُوَ المَهدِىُّ يَملَؤُها عَدلًا كَما مُلِئَت جَوراً وَ ظُلماً . تَكونُ لَهُ حَيرَةٌ وَ غَيبَةٌ ، يَضِلُّ فيها أقوامٌ وَ يَهتَدى فيها آخَرونَ . « 2 » در انديشهء مولودى از نسل خودم هستم كه يازدهمين فرزند من است . او همان مهدى است كه زمين را از عدالت آكنده مىكند ، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است . او حيرت و غيبتى دارد كه گروه‌هايى در آن ، گم‌راه و گروه‌هايى ديگر ، ره‌نمون مىشوند . امام على عليه السلام در سخن ديگرش با اصبغ بن نباته ، بر پيش‌بينى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، چنين

--> ( 1 ) . ر . ك : ص 114 ح 514 . ( 2 ) . ر . ك : ص 102 ح 505 .