7 / 4 جزيرهء خضراء « 1 » يكى از موضوعات و مسائلى كه براى شيعيان و پيروان امام زندهء غايب مطرح بوده ، مسئلهء محلّ سكونت و زندگى ايشان است . مىتوان گفت طرح « جزيرهء خضراء » ، پاسخى به اين كنجكاوىهاست . جزيرهء خضراء ، منطقه‌اى است در جنوب اسپانيا نزديك تنگهء جبل الطارق كه نامش در تواريخ اندلس و مغرب آمده است و در منابع كهن ، از آن به « باب الأندلس » ياد شده است . جزيرهء خضراء به عنوان محلّ سكونت و اقامت صاحب الأمر ، از دورهء صفويه در ادبيات شيعيان مطرح شده است . از اين داستان ، دو گزارش در منابع حديثى و اعتقادىِ شيعه آمده است : 1 . واقعه‌اى كه براى زين الدين على بن فاضل مازندرانى در يازدهم شوّال 691 ق ، اتفاق افتاده و او آن را در نجف در پانزدهم شعبان 699 ق ، براى فضل بن يحيى طيبى نقل كرده است و البته فضل بن يحيى ، پيش از اين تاريخ ، آن را از طريق دو نفر ديگر به نام‌هاى شمس الدين نجيح حلّى و جلال الدين عبد الدين حوام حلّى شنيده بوده است . فضل بن يحيى ، پس از استماع ، اين واقعه را كتابت مىكند و رساله‌اى مىشود كه مورد توجّه عالمان شيعه قرار مىگيرد . خلاصهء داستان چنين است : زين العابدين با يكى از استادان حنفىمذهبش به مصر سفر مىكنند و از آن جا عازم سرزمين اندلس و جزائر آن مىشوند . در ضمن سفر ، نام « جزائر الرافضة » را از مردمان آن جا مىشنود و تصميم مىگيرد كه به آن جا

--> ( 1 ) . به قلم پژوهشگر ارجمند ، حجّة الاسلام و المسلمين مهدى مهريزى .