است ماند و در بعضى ايّام در مقام با احترام حضرت امام صاحب العصر و الزمان معتكف گشت . « 1 » از اين گزارش معلوم مىشود كه در اواخر سدهء دهم هجرى ، اين مكان به نام مقام امام زمان عليه السلام مطرح بوده است . 4 . راوى داستان ، حسن بن مثله است كه در كتب رجال و تراجم ، شرح حالى از او نيامده است و احوالش معلوم نيست . بر اساس مطالب يادشده ، از نظر تاريخى نمىتوان اين داستان را تأييد كرد و جالب آن است كه تنها كتيبهء به جاى مانده از ساخت مسجد ، به سال 1167 ق برمىگردد كه در قالب شعرى به نام آقا على اكبر ، بانى ساخت يا تعمير مسجد ، موجود است . « 2 » با اين همه ، چند نكته را نبايد از نظر دور داشت : 1 . خواندن نماز تحيت و نيز خواندن نماز امام زمان عليه السلام « 3 » در اين مكان به عنوان مسجد ، نه تنها منعى در آن نيست ، بلكه فى حد نفسه ، مطلوب است . برخى از بزرگان شيعه نيز بر همين بُعد تأكيد داشته‌اند . آية اللَّه مكارم شيرازى از مراجع تقليد فرموده‌اند : من تعجب مىكنم از كسانى كه باز هم در بارهء مسجد جمكران منفىبافى مىكنند . ما مىگوييم حسن بن مثلهء جمكرانىاى بود يا نبود ؛ امّا مسجدى هست كه نام امام زمان در آن برده مىشود و عبادتى هست كه عبوديت خالص است ؛ صد مرتبه « اياك نعبد و اياك نستعين » ، چنين عبادتى چنان جذابيتى ايجاد كرده كه هفته‌اى صدها هزار نفر و در ايام مخصوص ، ميليون‌ها نفر به اين مكان مىروند . كدام عقل اجازه مىدهد كه با اين چنين مركز مؤثّرى مخالفت كنند ؟ بخصوص كه آن مسئلهء تاريخى در خواب نبوده و در بيدارى اتفاق افتاده . اين مسئله را علماى

--> ( 1 ) . ر . ك : ديروز و امروز قم : ص 191 ( به نقل از : خلاصة التواريخ : ج 2 ص 1019 ) . ( 2 ) . ر . ك : گنجينهء آثار قم : ج 2 ص 307 . ( 3 ) . در بارهء اين نماز حاجت ، ر . ك : ج 6 ص 249 .