محمد الريشهري

371

دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى )

مىفرستد ، كه اگر فرستادگانى از غير آنان و با چهره‌اى ديگر مىفرستاد ، مردم از آنها مىگريختند و چيزى را از آنان نمىپذيرفتند ؛ امّا چون از جنس آنان بودند و نزد ايشان آمدند و مانند مردم ، غذا خوردند و در كوچه و بازار راه رفتند ، به آنها گفتند : شما انسان‌هايى مانند ما هستيد و چيزى را از شما نمىپذيريم ، مگر آن كه معجزه‌اى بياوريد كه ما مانند آن را نتوانيم بياوريم و بفهميم كه تنها شما و نه ما قدرت اختصاصى انجام آن را داريد . پس خداوند عز و جل معجزاتى برايشان قرار داد كه مردم از آنها عاجزند . يكى از آنها پس از هشدار و اتمام حجّت ، طوفان را آورد و همهء طغيان‌گران و نافرمانان غرق شدند . يكى از آنها به آتش افكنده شد ؛ امّا آتش بر او سرد و سلامت گرديد . يكى از آنها از دل سنگ سخت ، شتر مادّه‌اى بيرون آورد و از پستانش شير جارى كرد . براى برخى از آنها دريا را شكافت و چشمه‌هايى از دل سنگ بيرون كشيد و چوب‌دستى خشكش را مارى كرد كه همهء دروغ‌هاى آنها را بلعيد . يكى از آنها ، كور مادرزاد و پيسى را شفا داد و به اذن خدا ، مرده‌ها را زنده كرد و از آنچه مىخوردند و آنچه در خانه‌هايشان مىاندوختند ، باخبرشان ساخت ، و براى برخى هم ماه را دو پاره كرد و چارپايان را مانند شتر و گرگ و ديگر حيوانات را براى او به سخن در آورد . پس هنگامى كه پيامبران ، مانند اين چيزها را آوردند و مردم از كار ايشان و آوردن مانند آن ، عاجز ماندند ، از تقدير الهى و لطف و حكمت او به بندگانش ، اين بود كه پيامبران را با اين قدرت و معجزه‌ها ، گاه غالب و گاه مغلوب و گاه چيره و گاه در چنگال زورگويان ، اسير قرار دهد ، و اگر خداوند ، آنها را در همه حال ، چيره و غالب قرار مىداد و آنان را مبتلا نمىنمود و نمىآزمود ، مردم آنها را به جاى خداوند ، خدايان خود مىگرفتند و فضيلت صبرشان بر بلا و آزمايش و آزمون نمايان نمىشد . اما خداى عز و جل حالت‌هاى آنان را در اين باره ، مانند حالت‌هاى ديگران قرار داد تا در محنت و بلا ، شكيبا و در عافيت و چيرگى بر دشمنان ، سپاس‌گزار باشند و در همهء حالت‌هايشان فروتن و نه گردن‌كش و زورگو باشند و بندگان بدانند كه آنان عليهم السلام خدايى دارند كه آفريدگار و مدبّر ايشان است تا او را بندگى كنند و فرستادگانش را فرمان برند و حجّت خدا را بر كسانى تمام كند كه در فضيلت ايشان از حد در مىگذرند و ربوبيت را برايشان ادّعا مىكنند و يا در برابر آنچه فرستادگان و پيامبران آورده‌اند ، لجبازى