221 . الإمامة و التبصرة - به نقل از يعقوب بن شعيب - : به امام صادق عليه السلام گفتم : هنگامى كه امام از دنيا مىرود و خبرش به افرادى كه در جاى خود هستند مىرسد [ ، چه كنند ] ؟ فرمود : « در جستجوى امام بيرون مىآيند و تا آن گاه كه در جستجو هستند ، معذورند » . گفتم : همهء آنان به جستجو برخيزند يا برخى هم بيرون بيايند ، كافى است ؟ فرمود : « خداوند عز و جل مىفرمايد : « چرا از هر فرقه‌اى از آنان ، دسته‌اى كوچ نمىكنند تا در دين آگاهى پيدا كنند و قوم خود را وقتى به سوى آنان باز گشتند ، بيم دهند ؟ ! باشد كه آنان [ از كيفر الهى ] بترسند » . اينان كه مانده‌اند ، مشكل و تنگنايى ندارند تا يارانشان [ كه براى جستجو رفته‌اند ، ] به سوى آنان باز گردند » . « 1 » 222 . رجال الكشّى - به نقل از عبد اللَّه بن زراره - : زُراره ، فرزندش عُبيد را فرستاد تا در بارهء امام كاظم عليه السلام پرس و جو كند ؛ امّا پيش از مراجعت عُبيد ، مرگ به سراغ زراره آمد . [ در حال احتضار ] قرآن را برداشت و بالاى سرش گرفت و گفت : امامِ بعد از جعفر بن محمّد ، كسى است كه نامش در اين كتاب ، در ضمن قرآن است و از جانب كسانى تعيين شده كه خداوند ، فرمان‌بردارى از آنان را بر خلقش واجب ساخته است ، و من به او ايمان دارم . اين رويداد ، به امام كاظم عليه السلام خبر داده شد . ايشان فرمود : « به خدا سوگند ، زراره مهاجر به سوى خداوند متعال است » . « 2 » ر . ك : ص 11 ح 166 و ص 13 ح 167 .

--> ( 1 ) . الإمامة و التبصرة : ص 88 ح 76 ، علل الشرائع : ص 591 ح 41 ( هر دو منبع با سند معتبر ) ، بحار الأنوار : ج 27 ص 295 ح 2 . ( 2 ) . رجال الكشّى : ج 1 ص 372 ش 254 ، معجم رجال الحديث : ج 7 ص 232 ش 5 . نيز ، ر . ك : كمال الدين : ص 75 ، التحرير الطاووسى : ص 125 ، بحار الأنوار : ج 47 ص 339 ح 19 .