آمد و كنيه‌اش را ابو القاسم نهادند . به او ابو جعفر هم گفته شده و لقب او مهدى است . او حجّت خداى عز و جل در زمينش و بر همهء خلقش است . « 1 » 402 . كشف الغمّة - به نقل از موسى - : سَرورم امام صادق عليه السلام فرمود : « جانشين شايسته ، از نسل من است و مهدى اوست . نامش محمّد و كنيه‌اش ابو القاسم است . در آخر الزمان خروج مىكند و مادرش صقيل نام دارد » . « 2 » 403 . الغيبة ، نعمانى - به نقل از ابو حمزهء ثمالى - : امام باقر عليه السلام فرمود : « پدر و مادرم فداى كسى كه همنام و هم‌كنيهء من و نسل هفتم من است ! » . « 3 » 404 . كمال الدين - به نقل از عيسى خشّاب - : به امام حسين عليه السلام گفتم : تو صاحب اين امر ( قيام نهايى ) هستى ؟ فرمود : « نه ؛ بلكه صاحب امر ، راندهء آواره ، انتقام گيرندهء خون پدر و هم‌كنيهء عموى خويش است » « 4 » . « 5 »

--> ( 1 ) . كمال الدين : ص 474 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 16 ح 23 . ( 2 ) . كشف الغمّة : ج 3 ص 265 ، مجموعة نفيسة ( تاريخ مواليد الأئمّة ) : ص 44 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 24 ح 37 . ( 3 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 86 ح 17 ، تأويل الآيات الظاهرة : ج 1 ص 202 ح 11 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 139 ح 13 . براى ديدن همهء حديث ، ر . ك : همين دانش‌نامه : ص 146 ح 293 . ( 4 ) . نام عموى امام مهدى عليه السلام ، جعفر است ؛ ولى در متون روايى و تاريخى ، كنيهء « جعفر » براى امام نيامده است . از اين رو مىتوان گفت : مقصود ، آن است كه بخش اصلى كنيه كه تركيب « اب » و « امّ » با اسم است ، از نام عموى ايشان ، يعنى جعفر گرفته شده ، و احتمال ديگر ، يكسان بودن كنيهء امام با كنيهء عمويش است . برخى نيز گفته‌اند واژهء « المَكْنىّ » در اين روايت ، با تشديد ياء و نه نون خوانده مىشود كه به معناى مخفى بودن به دليل ناجوان‌مردى عمويش است . اين احتمال ، هر چند دليل قاطعى ندارد ، امّا با متن روايت سازگار است ؛ زيرا روايت در صدد بيان رنج‌ها و سختىهاى امام مهدى عليه السلام و نه نام و كنيهء اوست . ( 5 ) . كمال الدين : ص 318 ح 5 ، دلائل الإمامة : ص 530 ح 507 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 133 ح 6 . نيز ، ر . ك : كمال الدين : ص 432 ح 11 ، الغيبة ، نعمانى : ص 179 ح 24 .