آيات : « وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . » « 1 » مىگويند : اين وعده ، كِى محقّق مىشود ، اگر راست مىگوييد ؟ » . « أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ . » « 2 » به آنان كه جنگ بر ايشان تحميل مىشود ، اجازهء جهاد داده شد ؛ زيرا به آنها ستم شده است ؛ و خدا بر يارى آنها ، كاملًا تواناست » . « قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ . » « 3 » بگو : اگر آبِ در دسترس شما فرو رود ، چه كسى آب گوارا برايتان مىآورد ؟ » . وَ النَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى . « 4 » و سوگند به روز ، چون جلوه‌گرى آغازد » . « وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها . » « 5 » و سوگند به روز ، آن گاه كه روشن مىشود » . « حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذابَ وَ إِمَّا السَّاعَةَ . » « 6 » تا وقتى آنچه را وعده داده مىشوند ، ببينند يا عذاب و يا رستاخير را » . بديهى است تنها در صورتى مىتوان اين گونه آيات را بر خلاف ظاهر آنها ، اشاره به حكومت جهانى امام مهدى عليه السلام دانست كه حديث معتبرى بر اين معنا دلالت نمايد ؛ ليكن اسناد بسيارى از احاديثى كه مربوط به اين دسته از آيات مىشوند ، از اعتبار لازم برخوردار نيستند . از اين رو تفسير و يا تأويل اين آيات به

--> ( 1 ) . يونس : آيهء 48 ، نمل : آيهء 71 ، سبأ : آيهء 29 ، يس : آيهء 48 ، ملك : آيهء 25 . ( 2 ) . حج : آيهء 39 . ( 3 ) . ملك : آيهء 31 . ( 4 ) . ليل : 2 . ( 5 ) . شمس : آيهء 3 . ( 6 ) . مريم : آيهء 75 .