پيشگويى كرده‌اند : « « وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ . » « 1 » و در زبور ، پس از ذكر نوشتيم كه زمين را بندگان صالحم به ارث مىبرند » . در تفسير جملهء اوّل اين آيه ، سه نظريّه وجود دارد : 1 . مقصود از « زبور » ، كتب انبيا و مقصود از « ذكر » ، لوح محفوظ است . 2 . منظور از « زبور » ، كتاب‌هايى است كه بعد از تورات نازل شده و مقصود از « ذكر » ، تورات است . 3 . مقصود از « زبور » ، كتاب داوود عليه السلام است و « ذكر » كتاب موسى عليه السلام است . « 2 » در هر صورت ، آيه دلالت دارد كه خداوند متعال ، پيش از پيامبر خاتم صلى الله عليه و آله ساير پيام‌آوران را نيز در جريان حاكميت انسان‌هاى شايسته در جهان در آيندهء تاريخ قرار داده است . ج - آيهء امامت و وراثت مستضعفان قرآن ، تصريح مىنمايد كه خداوند ، اراده نموده كه امامت و رهبرى جامعهء بشر را به مستضعفان واگذار كند و آنان را وارثان حاكميت زمين نمايد : « وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ . » « 3 » و ما مىخواهيم كه بر مستضعفان زمين ، منّت نهيم و آنان را امام و وارث [ زمين ] قرار دهيم » . اين آيه در ضمن آيات مرتبط با داستان موسى عليه السلام و بنى اسرائيل و مبارزهء آنان با فرعونيان آمده ، ليكن به روشنى بر اين معنا دلالت دارد كه ارادهء تخلّف‌ناپذير الهى بر

--> ( 1 ) . انبيا : آيهء 105 . ( 2 ) . ر . ك : مجمع البيان : ذيل آيه . ( 3 ) . قصص : آيهء 5 .