اديان الهى بر پايه حكمت ، استوار است و منافع و مصالح جامعه در همه ابعاد مديريتى اقتضا مىكند كه در نظام دينى ، جوانانِ شايسته ، بيشترين نقش را ايفا كنند . دو . مقدّمات شكوفايى جوان بخش دوم حكمت‌نامه ، با استناد به قرآن و سخنان نورانى اهل بيت عليهم السلام توضيح مىدهد كه فرصت جوانى براى هر جوانى ، بهار شكوفايى استعدادهاى انسانى نيست ؛ بلكه بهره‌گيرى از اين فرصت ، نياز به مقدّماتى دارد كه بايد توسّط جوانان ، فراهم گردد . كوتاهى در به دست آوردن اين مقدّمات ، در واقع ، به معناى هدر دادن فرصت گران‌بهاى جوانى است . اين مقدّمات ، عبارت‌اند از : الف معرفت نخستين مقدّمه حركت در مسير شكوفايى و تكامل ، معرفت است . به گفته امام على عليه السلام : ما مِن حَرَكَةٍ إلَّا و أَنتَ مُحتاجٌ فيها إلى مَعرِفَةٍ . « 1 » هيچ حركتى نيست ، مگر اينكه در آن به آگاهى نيازمندى . در فصل اوّل از بخش دوم حكمت‌نامه ، با الهام از قرآن و احاديث اسلامى ، به انواع معارفى كه جوانان براى بهره‌گيرى از استعدادهاى خود به آنها نياز دارند ، اشاره شده است ؛ امّا جوانان عزيز بايد توجّه داشته باشند كه مهم‌ترين معرفتى كه آنان را در مسير كمال انسانى و بهره‌گيرى از بهار جوانى يارى مىدهد ، خودشناسى است . اين معرفت ، جوانان را از خطر بيمارى احساس بىهويتى كه در عصر حاضر ، نسل جوان را در سطح جهان جدّا تهديد مىكند ، رهايى مىبخشد .

--> ( 1 ) ر . ك : ص 75 ح 49 .