77 - - 77 . روزى را از كسى مخواهيد كه آن را با سنگ و ترازو به دست آورده است ، بلكه از كسى بخواهيد كه دنيا به رويش گشوده است . 78 - - 78 . سكوت را به درازا بكش و بسيار بينديش و خنده را كم كن كه خندهء بسيار ، مايهء تباهى دل است . 79 - - 79 . هيچ خيرى در زندگى نيست ، جز براى دو نفر : عالمى سخنور يا سخنورى پذيرنده . « 1 » 80 - - 80 . [ گناه ] ، با استغفار كبيره نمىماند و با پافشارى و تكرار ، صغيره . 81 - - 81 . دلها نيز همچون مس ، زنگار مىگيرند ، پس آنها را با استغفار جلا دهيد . 82 - - 82 . امام پاك ، ابو محمّد حسن بن على عليه السلام مىگويد : شنيدم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : آنچه تو را به شكّ مىاندازد وابنه و به سوى آنچه تو را به شكّ نمىاندازد برو كه حقيقت با آرامش ، و دروغ با ترديد همراه است و هيچ‌گاه آنچه را براى خداى متعال وانهاده‌اى ، مفقود نيابى . 83 - - 83 . بدترين چيزى كه در انسان هست ، حرص بىتاب كُننده يا ترس از جا به در برنده است . 84 - - 84 . زهد ، حرام كردن حلال يا تباه نمودن مال نيست ، بلكه آن است كه اعتمادت به آنچه نزد خداست بيشتر از آنچه كه نزد توست باشد .

--> ( 1 ) . در منابع ديگر چنين آمده است : « عالمى مطاع يا شنونده‌اى پذيرنده . »