شيرازى در 44 سالگى بر اثر فشار رژيم بعثى عراق ، به كويت و سپس در 52 سالگى ( 1399 ق ) به شهر مقدّس قم مهاجرت نمود . ايشان در سال 1422 ق ، دارفانى را وداع گفت و در حرم مطهّر حضرت معصومه عليها السلام دفن گرديد . برخى آثار آية اللَّه سيّد محمّد شيرازى ايشان ، يكى از پُر تأليف‌ترين علماى معاصر به شمار مىرود و در حوزه‌هاى مختلف علمى دستى به قلم برده است . يكى از مهم‌ترين كتاب‌هاى ايشان ، موسوعة الفقه است كه بزرگ‌ترين دانش‌نامهء استدلالىِ فقه شيعى به شمار مىرود و تعداد مجلّدات آن به يكصد و شصت جلد مىرسد . از ويژگىهاى اين كتاب ، تخصيص مجلّدات يا ابواب خاص براى بررسى فقهى فروع و مسائل اجتماعى جديد ( همچون : مشاركت سياسى ، حقوق شهروندى ، تلقيح مصنوعى ، همانند سازى ، بانكدارى اعتبارى ، محيط زيست ، جهانى شدن و . . . ) است . پس از آن كه بعضى مجلّدات اين كتاب به مرور و به صورت پراكنده در چند كشور به چاپ رسيد ، در سال 1407 ق ، يكصد و ده جلد آن ، با هم ، در بيروت ، منتشر گرديد . برخى از آثار حديثى چاپ شدهء آية اللَّه شيرازى ، عبارت‌اند از : - توضيح نهج البلاغة ( 4 ج ) ؛ - الدعاء و الزيارة ؛ - شرح الصحيفة السجّادية ؛ - تذكرة الأخبار في تلخيص « ربيع الأبرار » ؛ - مناقب أهل البيت من « الرياض النضرة » ؛ - فضائل أهل البيت من « الصواعق المُحرقة » ؛ - الآداب والسنن ( 4 ج ) ؛ - شرح نامهء اميرالمؤمنين به مالك اشتر .