يومها : ضمير در « يومها » به جمعه برمىگردد . بعد ادائها : ضمير در « ادائها » به نماز جمعه برمىگردد . فى زمانها : ضمير در « زمانها » به غيبت برمىگردد . فلا وجه لاجزائها مطلقا : ضمير در « اجزائها » به نماز جمعه برگشته و مقصود از « مطلقا » يعنى امارات چه از باب سببيّت حجّت باشد و چه از باب طريقيّت . ان تصير صلاة الجمعة فيها ايضا : ضمير در « فيها » به غيبت برگشته و مقصود از « ايضا » يعنى همچون نماز ظهر يا همچون زمان ظهور بوده و عبارت « ان تصير الخ » با اسمش كه « صلاة الجمعة » باشد و خبرش كه « ذات مصلحة » بوده تأويل به مصدر رفته و خبر براى كلمهء « غاية الامر » مىباشد . لذلك : مشاراليه « ذلك » قيام اماره مىباشد . و لا ينافى هذا : مشاراليه « هذا » مصلحت‌دار شدن نماز جمعه به خاطر قيام اماره مىباشد . على ما هى عليه من المصلحة : ضمير « هى » به صلاة الظهر و ضمير در « عليه » به ماء موصوله برگشته و « من المصلحة » بيان ماء موصوله مىباشد . تذنيبان : يعنى « هذان تذنيبان » كلمهء « ذنب » به معناى ذنب و دنباله بوده و مقصود از « تذنيب » در اينجا يعنى دنباله و تتمّهء بحث اجزاء و « تذنيبان » يعنى دو تتمّهء بحث اجزاء . الاوّل لا ينبغى الخ : يعنى « التّذنيب الاوّل » . فانه لا يكون موافقة للامر فيها : ضمير در « فانّه » و در « يكون » به قطع برگشته و مقصود از « للامر » امر واقعى بوده و ضمير در « فيها » به صورت خطا برمىگردد . و بقى الامر بلا موافقة اصلا : كلمهء « واو » حاليه بوده و مقصود از « الامر » امر واقعى مىباشد . و هو اوضح الخ : ضمير « هو » به بيان عدم اجزاء قطع در صورت خطا برمىگردد .