او لا يجزى : ضمير در « يجزى » به اتيان برمىگردد . تحقيق الكلام فيه : ضمير در « فيه » به مقام اوّل برمىگردد . يستدعى التّكلّم فيه : ضمير در « يستدعى » به تحقيق كلام و در « فيه » به مقام اوّل برمىگردد . ما يمكن ان يقع عليه الامر الاضطرارى : ضمير در « عليه » به ماء موصوله برگشته و اين عبارت اشاره به مقام امكان و ثبوت نمىباشد . من الانحاء : يعنى انحاء امر اضطرارى . ما هو قضيّة كلّ منها : ضمير « هو » به ماء موصوله و در « منها » به انحاء برمىگردد . من الاجزاء و عدمه : ضمير در « عدمه » به اجزاء برگشته و كلمهء « من » با ما بعدش بيان ماء موصوله در « ما هو قضيّة الخ » مىباشد . و اخرى فى تعيين ما وقع عليه : ضمير در « وقع » به امر اضطرارى و در « عليه » به ماء موصوله به معناى نحوه برگشته و اين عبارت اشاره به مقام اثبات است . انّه يمكن ان يكون التّكليف الاضطرارىّ الخ : ضمير در « انّه » اسم « انّ » و به معناى شأن بوده ، كلمهء « التّكليف الاضطرارىّ » اسم « يكون » و خبرش « كالتّكليف الاختيارىّ » بوده و عبارت « ان يكون الخ » تأويل به مصدر رفته و اسم براى « يمكن » كه خبرش كلمهء « وافيا » بوده و عبارت « يمكن » با اسم و خبرش روى هم خبر براى « انّه » و عبارت « انّه » نيز با اسم و خبرش ، مفعول براى « اعلم » مىباشد . وافيا به تمام المصلحة : كلمهء « وافيا » خبر براى « يكون » مىباشد . و كافيا فيما هو المهمّ و الغرض : كلمهء « كافيا » عطف تفسيرى به « وافيا » بوده و ضمير « هو » به ماء موصوله به معناى مصلحت در « فيما » برمىگردد . و يمكن ان لا يكون وافيا به كذلك : ضمير در « لا يكون » به تكليف اضطرارى و در « به » به تمام مصلحت برگشته و مقصود از « كذلك » كافى بودن براى غرض بوده و اين عبارت