يقتضى الاجزاء فى الجملة : ضمير در « يقتضى » به اتيان مأمور به « على وجهه » برگشته و مقصود از « فى الجملة » يعنى با قطع نظر از خصوصيّات و جزئيّات در آن . بيان النقض و الابرام : يعنى بيان اشكال و جواب اشكال . كلمهء « ابرام » به معناى استقرار كردن مىباشد . احدها : ضمير در « احدها » به امور برمىگردد . انّ المراد من وجهه فى العنوان : يعنى مراد از كلمهء « من وجهه » و مقصود از « العنوان » عنوان بحث اجزاء مىباشد . هو النّهج الّذى ينبغى : ضمير « هو » به « المراد من وجهه » برگشته و كلمهء « النّهج » به معناى روش و طريقه مىباشد . ان يؤتى به : ضمير در « به » به مأمور به برمىگردد . على ذلك النّهج شرعا و عقلا : مقصود از « ذاك النّهج » يعنى روش شايسته و كلمهء « شرعا و عقلا » تمييز براى « النّهج الّذى ينبغى » يعنى روش شايسته مىباشد . مثل ان يؤتى به الخ : كلمهء « مثل » خبر براى « هذا » مبتداى محذوف بوده و ضمير در « به » به مأمور به برمىگردد . لا خصوص الخ : كلمهء « لا » عاطفه و عبارت نيز عطف بر « النّهج الّذى » مىباشد . يعنى « لا انّ المراد من وجهه فى العنوان هو خصوص الكيفيّة الخ » . فانّه عليه : ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و در « عليه » به « مراد بودن خصوص كيفيّت معتبر شرعى از من وجهه » برمىگردد . و هو بعيد : ضمير « هو » به توضيحى بودن قيد برمىگردد . مع انّه يلزم الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد . كما تقدّم من انّ قصد القربة الخ : ضمير در « تقدّم » به ماء موصوله كه مقصود از آن « المختار » بوده برگشته و كلمهء « من » با بعدش بيان « المختار » مىباشد .