راى و نظر بوده برمىگردد . لا يوجب كون النّزاع هاهنا : ضمير در « لا يوجب » به « الاتّفاق » برگشته و مشاراليه « هاهنا » بحث مرّه و تكرار بوده و اين عبارت نيز خبر براى « انّ » در « انّ الاتّفاق » مىباشد . كما فى الفصول : يعنى « كما زعم الفصول انّ الاتّفاق المذكور يوجب كون النّزاع هاهنا فى الهيئة » . فانّه غفلة و ذهول : ضمير در « فانّه » به « ما فى الفصول » يعنى آنچه در فصول بوده برمىگردد . كون المصدر كذلك : مشاراليه « كذلك » مصدر مجرّد از الف و لام و تنوين جز بر ماهيّت دلالت نداشته مىباشد . لا يوجب الخ : ضمير در « لا يوجب » به « كون المصدر كذلك » برمىگردد . لا تدل الّا على الماهيّة : ضمير در « لا تدلّ » به مادهء صيغه امر برمىگردد . ليست مادّة لسائر المشتقات : ضمير در « ليست » به مصدر برگشته و مؤنّث بودنش به اعتبار خبرش « مادة » مىباشد . بل هو صيغة مثلها : ضمير « هو » به مصدر و در « مثلها » به مشتقّات برمىگردد . كيف و قد عرفت الخ : يعنى « كيف يكون المصدر مادة لسائر المشتقّات و قد عرفت الخ » كلمهء « واو » حاليه و جمله « قد عرفت » حال مىباشد . و كيف بمعناه يكون مادّة لها : حرف « با » در « بمعناه » به معناى « مع » و ضمير در آن و در « يكون » به مصدر و در « لها » به مشتقّات برمىگردد . فعليه : ضمير در « فعليه » به نبودن مصدر مادهء مشتقّات برمىگردد . فى مادّتها : ضمير در « مادّتها » به صيغهء امر برمىگردد . من كون المصدر الخ : كلمهء « من كون الخ » بيان براى « ما اشتهر » مىباشد . مع انّه : ضمير در « انّه » به اصل بودن مصدر در كلام برمىگردد .