و نصب قرينة على دخله : ضمير در « دخله » به ماء موصوله در « ممّا » برمىگردد . و الّا : يعنى « و ان لم يبيّنه و لم ينصب قرينة على دخله » يعنى اگر بيان نكرد و قرينه نصب نكرد بر دخالت داشتن آن . لا خلّ بما هو همّه و غرضه : ضمير در « اخلّ » و « همّه » و « غرضه » به آمر و ضمير « هو » به ماء موصوله به معناى قيد برمىگردد . و امّا اذا لم ينصب دلالة على دخله : ضمير در « ينصب » به آمر و ضمير در « دخله » به ماء موصوله به معناى قيد برگشته و مقصود از « دلالة » قرينه مىباشد . عن عدم دخله : ضمير در « دخله » به ماء موصوله به معناى قيد برمىگردد . و بذلك : مشاراليه « ذلك » بيان فوق الذكر مىباشد يعنى امورى كه احتمال دارد دخالتش در امتثال امر از امور مفعول عنه باشد در نزد عامّه و آمر هم بيان نكند آن را و قرينه برآن نصب نكند . حيث ليس منهما عين و لا اثر : ضمير در « منهما » به وجه و تمييز برگشته و « حيث الخ » دليل براى قطع داشتن به عدم دخالت وجه و تمييز مىباشد . و كانا ممّا يغفل عنه العامّة : ضمير در « كانا » به وجه و تمييز و در « عنه » به ماء موصوله به معناى قيد برمىگردد . و ان احتمل اعتباره الخ : ضمير در « اعتباره » به ماء موصوله به معناى قيد يعنى قصد وجه و تمييز برمىگردد . ثم انّه الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد . انّ ادلّة البراءة الشّرعيّة : مثل حديث رفع . لعدم الاعتبار : يعنى عدم اعتبار قصد امتثال . هو الاعتبار : ضمير « هو » به اقتضاى اشتغال عقلى برمىگردد . لوضوح انّه الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و اين عبارت دليل براى عدم ظنّ و