عرض خاصّ مىباشد . هو من الذّاتىّ : ضمير « هو » به فصل حقيقى برمىگردد . قال انّه يمكن : ضمير در « قال » به صاحب فصول برگشته و ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد . ان يختار الوجه الثّانى : مقصود از « الوجه الثّانى » شقّ دوّم در كلام محقّق شريف كه مراد از « شىء » مصداق آن بوده مىباشد . ايضا : يعنى همان‌طور كه شقّ اوّل را توانستيم اختيار كنيم . ليس مصداق الشّيء و الذّات مطلقا : ضمير در « ليس » به محمول برگشته و مقصود از « مطلقا » در مقابل مقيّدا بوده كه به دنبال مىآيد . يعنى محمول به صورت مطلق و بدون قيد ، مصداق شىء نمىباشد . بل مقيّدا بالوصف : يعنى « بل يكون المحمول مصداق الشّيء مقيّدا بالوصف » . و ليس ثبوته للموضوع حينئذ : ضمير در « ثبوته » به قيد برگشته و مقصود از « حينئذ » يعنى « حين اذ كان الشّيء مقيّدا بالوصف » مىباشد . انتهى : يعنى « انتهى كلام صاحب الفصول » . لا يضرّ بدعوى الانقلاب : ضمير فاعلى در « لا يضرّ » به عدم ضرورى بودن ثبوت قيد و ضمير در « دعوى » به محقّق شريف برمىگردد . يعنى ادّعاى انقلابى كه محقّق شريف دارد . ان كان ذات المقيّد : ضمير در « كان » به محمول برگشته و مقصود از « ذات المقيّد » شىء بوده كه مصداقش عين انسان مىباشد . بما هو معنى حرفىّ : يعنى معناى ربطى بين قيد و مقيّد كه قيد ، خارج از مقيّد است ولى مرتبط . فالقضيّة الخ : يعنى قضيّه « الانسان ناطق » و « فاء » براى جواب بوده و جملهء « القضيّة لا