عقل و ضمير « هو » به مبحوث عنه برگشته و ماء موصوله با جملهء صلهء بعدش ، مبتدا بوده و جملهء اسميّهء « فهو هذه الملازمة » خبر مىباشد . معناها حجّيّة العقل : ضمير در « معناها » به « هذه الكبرى » برمىگردد . انّه يلزم الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد . فى حينه الوجه . . . مرجعه الخ : ضمير در « حينه » به حين برگشته و به معناى زمان خودش بوده و ضمير در « مرجعه » به « هذا الانكار » برمىگردد . احداهما الصّغرى و هى بيان المدركات الخ : ضمير در « احداهما » به « مسألتين » و ضمير « هى » به صغرى برمىگردد . [ و ] انّه ايّها ينبغى فعله و ايّها لا ينبغى فعله ؟ ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و ضمير در هر دو « ايّها » به افعال اختياريّه و ضمير در هر دو « فعله » به « ايّها » برگشته و عبارت « انّه الخ » يا عطف بر « بيان المدركات » بوده كه در اين صورت نياز به [ واو ] عاطفه بوده و يا مجرور به [ باء ] جاره بوده و متعلّق به « بيان » باشد كه در اين صورت نياز به [ واو ] عاطفه نمىباشد . ثانيتهما الكبرى و هى بيان انّ ما يدركه العقل . . . ان يدركه الشّرع : ضمير در « ثانيتهما » به « مسألتين » و ضمير « هى » به كبرى و ضمير مفعولى در هر دو « يدركه » به ماء موصوله به معناى حكم برمىگردد . اى يحكم على طبق ما يحكم به العقل ؟ : ضمير در « يحكم » اوّلى به شرع و ضمير در « به » به ماء مؤوله به معناى حكم برمىگردد . و هذه هى . . . الّتى هى الخ : ضمير « هى » اوّلى به « هذه » كه مشاراليه‌اش كبرى بوده برگشته و ضمير « هى » دوّمى به مسألهء اصوليّه برمىگردد . فايضا يظهر الحال فيها . . . يتألّف منهما . . . و هما : مقصود از « ايضا » همچون مستقلّات عقليّه بوده و ضمير در « فيها » به غير مستقلّات و ضمير در « منهما » و ضمير « هما » به مقدّمتين يعنى صغرى و كبرى برگشته و مقصود از « الحال » وجه نامگذارى به ملازمات