( 1201 ) رَجْمُ الظّنُونِ : حدثها و گمانهايى كه در دل خطور مىكند . ( 1202 ) العُقَد : جمع « عقدة » ، آنچه قلب تصديق مىكند و با آن پيوند مىخورد . ( 1202 ) العَزِيمَات : جمع « عزيمة » ، آنچه كه برهان شرعى يا عقلى تصديق و عمل به آن را ايجاب مىكند . ( 1203 ) مَسَارِق : جمع « مسرق » ، زمان يا مكان يا انگيزهء نظرهاى خيانت آميز . ( 1203 ) الايمَاض : لمعان ، ظاهرا در اينجا استعمال « عيون » بجاى « جفون » شايسته‌تر است چون نسبت لمعان به چشم نزديكتر است تا به پلكها . ( 1204 ) ما ضَمِنَتْهُ : آنچه را در بر دارد . ( 1204 ) الاكْنَان : جمع « كنّ » ، پناهگاهها ، آنچه در آن پنهان ميشوند . ( 1205 ) غَيَابَاتُ الغُيُوب : اعماق غيبها . ( 1206 ) اسْتِرَاق : به چيزى مخفيانه گوش دادن . ( 1207 ) المَصَائِخ : جمع « مصاخ » ، محلهاى شنوايى يعنى سوراخ گوشها . ( 1208 ) الذّرّ : مورچه‌هاى كوچك . ( 1208 ) مَصَائِفَهَا : لانه‌هاى مورچگان در تابستان . ( 1209 ) مَشَاتِي الْهَوَامّ : لانه‌هاى زمستانى حشرات و گزندگان . ( 1210 ) رَجْع الْحَنِينِ : انعكاس صداى ناله و زارى . ( 1211 ) المُولَة : غم زده . ( 1212 ) هُمْسُ الاقْدَامِ : صداى آهسته قدمها . ( 1213 ) مُنْفَسَح الثَّمَرَةِ : محل نمو و رشد ميوه . ( 1214 ) الْوَلَائِج : جمع « وليجة » در اينجا به معنى اندرون و داخل است . ( 1215 ) الْغُلُف : غلافها . ( 1215 ) الاكْمَام : جمع « كمّ » ، غلافهاى شكوفه ، كاسبرگها . ( 1216 ) مُنْقَمَعَ الْوُحُوش : محل اختفاء وحوش . ( 1217 ) الْغِيرَان : غارها . ( 1218 ) سُوق : جمع « ساق » ، ساقه‌ها . ( 1219 ) الالْحِيَة : جمع « لحاء » ، پوستهاى درختان . ( 1220 ) الافْنَان : شاخه‌ها . ( 1221 ) الامْشَاج : نطفه‌ها ، اصل آن از « مشج » ( مخلوط كرد ) گرفته شده زيرا نطفه تركيبى از سلولهاى مختلف است .