( 1149 ) عَرَانِين : جمع « عرنين » ، استخوان بينى و مراد در اينجا ارتفاعات كوههاست . ( 1150 ) السُهُوب : جمع « سهب » ، فلاتها . ( 1151 ) البيد : جمع « بيداء » ، بيابانها . ( 1152 ) الاخَادِيد : جمع « اخدود » ، گودالها ، مقصود مجارى نهرهاست . ( 1153 ) الجَلَامِيد : جمع « جلمود » ، از سنگهاى سخت . ( 1154 ) الشَنَاخِيب : جمع « شنخوب » ، قلهء كوهها . ( 1154 ) الشُمّ : رفيع ، بلند . ( 1155 ) صَياخِيد : جمع « صيخود » ، صخره‌هاى سخت و محكم . ( 1156 ) المَيَدان : اضطراب ، لرزش . ( 1157 ) ادِيمهَا : سطح آن ، روى آن . ( 1158 ) التَغَلْغُل : به سختى فرو رفتن . ( 1159 ) مُتَسَرِّبَة : داخل شونده . ( 1160 ) الجَوْبَات : جمع « جوبة » ، حفرها ، گودالها . ( 1160 ) خَيَاشِيم : جمع « خيشوم » ، سوراخ بينى كه بسر منتهى مىشود . ( 1161 ) رُكُوبُ الْجِبَالِ اعْنَاقَ السُهُولِ : قرار گرفتن كوهها در پهنه دشتها و صحراها . ( 1162 ) جَرَاثِيمهَا : در اينجا مقصود طبقات زيرين زمين . ( 1163 ) مَرَافِق : احتياجات و وسائل زندگى ، آنچه مورد نياز و استفاده است ، « مرافق البيت » ، وسائل خانه . ( 1164 ) جُرُزُ الارْضِ : زمين باير . ( 1165 ) رَوَابِيهَا : بلنديهاى زمين . ( 1166 ) ذَرِيعَة : وسيله . ( 1167 ) مَوَاتِهَا : زمينهاى مرده و خشك . ( 1168 ) لُمَع : جمع « لُمعة » ، در اصل به گياهى گفته مىشود كه رو به خشك شدن است و در اينجا اشاره به قطعه‌هاى ابر است . ( 1169 ) القَزَع : جمع « قزعة » پاره‌هاى ابر . ( 1170 ) تَمَخَّضَتْ : شديدا به حركت آمد . ( 1171 ) كُفَفِه : اطرافش ، كُفف : حاشيه و اطراف هر چيزى . ( 1172 ) لَمْ يَنَمْ : خاموش نشد . ( 1172 ) الوَمِيض : لمعان ، درخشندگى . ( 1173 ) الكَنَهْوَر : قطعه ابر بزرگ ، ابر متراكم . ( 1173 ) الرَّبَاب : ابر سفيد بهم پيوسته . ( 1174 ) سَحّاً : بطور متصل و پيوسته .