« سحاب مجلّل » ! ابرى كه بارانش همه جا را فرا مىگيرد . ( 800 ) حَوَاجِز : موانع . ( 801 ) الْخَلَاق : بهرهء فراوان از خوبيها . ( 802 ) الْخَنَاق : طنابى است كه به وسيله آن خفه مىكنند . ( 803 ) ارْهَقَتْهُمْ : ( مرگ ) آنها را دريافت ، آنها را شتاباند . ( 804 ) شَذَّبَهُمْ : آنها را جدا و قطع كرد ، مانند پوست درخت كه از درخت كنده مىشود . ( 805 ) تَخَرُّمُ الآجَال : اجلهاى نابودى . ( 806 ) لَمْ يَمْهَدُوا فِى سَلَامَةِ الابْدَانِ : در زمان صحت و سلامتى توشه اى آماده نكردند . ( 807 ) أُنُفْ : بكر ، نو ، « امر انف » كارى كه براى اولين بار انجام مىشود . ( 807 ) انُفُ الاوَانِ : نخستين فرصت . ( 808 ) البَضَاضَة : نرمى و نازكى پوست ، فربهى و پرگوشتى . ( 809 ) الْغَضَارَة : ناز و نعمت . ( 810 ) الزِّيَالْ : مصدر « زايل » ، زوال ، مفارقت . ( 811 ) الازُوف : نزديك شدن . ( 812 ) الْعَلَز : بىقرارى و اضطرابى كه مريض يا محتضر بدان دچار مىشود . ( 813 ) الْمَضَض : ناراحتى و سختى مصيبت . ( 814 ) الْجَرَض : آب دهان . ( 815 ) النَّوَاحِب : جمع « ناحبة » ، كسانى كه بلند گريه مىكنند . ( 816 ) غُودِر : رها شد ، ترك شد . ( 817 ) رَهِيناً : در گرو ، در بند . ( 818 ) هَتَكَتِ الْهَوَامُّ جِلْدَتَهُ : حشرات گزنده پوستش را از هم دريدند ، « الهوامّ » جانوران زهر دار كشنده مثل مار و گاهى به حشرات غير كشنده نيز گفته مىشود . ( 819 ) الْنَوَاهِك : جمع « ناهكة » هر آنچه كه موجب پوسيدن بدن شود . ( 820 ) عَفَت : نابود كرد . ( 821 ) الْحَدَثَان : حوادث روزگار . ( 821 ) الْمَعَالِم : جمع « معلم » ، نشانه‌ها ، علائم . ( 822 ) الشَحِبَة : نابود شونده . ( 823 ) الْبَضّة : طراوت ، شادابى . ( 824 ) نَخِرَة : پوسيده . ( 825 ) الاعْبَاء : جمع « عبء » ، سنگينىها ، بارها .