( 580 ) تَرَحَّلُوا : كوچ كنيد ، مقصود در اينجا تهيه لوازم كوچ است ، يعنى آماده كردن زاد و توشه كه مسافر ناگزير از آنست . ( 581 ) جُدَّبِكُم : وادار به كوچ كردن شديد . ( 582 ) اظَلّكُم : به شما سايه انداخت ، يعنى مرگ نزديك شماست ، بطوريكه گوئى بر شما سايه انداخته است . ( 583 ) سُدًى : مهمل ، بيهوده . ( 584 ) يَحْدُوُهُ : آن را سوق مىدهد و مىراند . ( 584 ) جَدِيدَان : شب و روز . ( 585 ) حَرِىٌّ : شايسته ، سزاوار . ( 586 ) الاوْبَة : رجعت ، بازگشت . ( 587 ) مَا تَحْرُزُون بِهِ انْفُسَكُمْ : آنچه بواسطه آن نفس خود را حفظ خواهيد كرد . ( 588 ) يُسَّوِفَهَا : ( تا توبه را ) به تأخير بيندازد . ( 589 ) لَا تُبْطِرُهُ النَّعْمَةُ : نعمت او را به طغيان نمىكشاند و چشم بصيرتش را با پرده غفلت نمىپوشاند . خطبهء 65 ص 64 ف ( 590 ) يَصَمُّ : ناشنوا و كر خواهد بود . ( 591 ) النِد : نظير ، مانند . ( 592 ) المُثَاوِر : نزاع كننده ، حمله كننده . ( 593 ) المُكَاثِر : كسى كه بخاطر كثرت و فزونى خود فخر مىكند . ( 594 ) الضِدُّ المُنَافِرِ : ضد پيروز و غلبه كننده . ( 595 ) مَرْبُوبُون : مملوكان . ( 596 ) دَاخِرُون : خاضعان . ( 597 ) لَمْ يَنْا : جدا و منفصل نشده . ( 598 ) بَائِن : مجزا ، جدا . ( 599 ) لَمْ يَؤُذه : براى او سنگينى و خستگى نداشته ، او را به زحمت نيفكنده . ( 600 ) ذَرَا : آفريد ، خلق كرد . ( 601 ) وَلَجَتْ عَلَيْهِ : بر او وارد شد . ( 602 ) مُبْرَمٌ : محتوم ، قطعى . خطبهء 66 ص 65 ف ( 603 ) اسْتَشْعِرُوا الْخَشْيَةَ : ترس ( از خدا ) را همچون لباس زير ، ملازم خود كنيد ( يعنى همانگونه كه لباس زير ، با بدن ملازم و در تماس نزديك است شما نيز ترس از خدا را ملازم