در سنت پيامبر ( ص ) بلكه در قرآن مشاهده كرده بود « 1 » ، طريقه شيخين را نپذيرفت و پيشنهاد عبد الرحمن را رد كرد ، اما عثمان با آن موافقت نمود و بخلافت رسيد « 2 » . خلافت عثمان سرآغاز حكومت بنى اميه از دير باز در ميان دو طايفه بنى هاشم و بنى اميه - كه هر دو از بنى عبد مناف بودند - رقابتى سخت وجود داشت ، اين رقابت با طلوع اسلام شديدتر شد و از آنجائى كه پيامبر اسلام ( ص ) از بنى هاشم بود ، بنى اميه از ظهور و پيشرفت اسلام بسيار ناخشنود بودند و سعى مىكردند كه به هر ترتيب از گسترش آن جلوگيرى كنند . ابو سفيان كه در رأس اين مبارزه قرار داشت براى توفيق بيشتر ، با بت پرستان مكه متحد شد ، با اين تفاوت كه او در مبارزه با اسلام دو انگيزه داشت : 1 - حمايت از بت‌پرستى و آئين شرك 2 - رقابت سياسى و قبيله‌اى با بنى هاشم . بنى اميه در اين مبارزه متحمل خسارتهاى مالى و جانى فراوانى شدند تا آنجا كه در جنگ بدر پسر ابو سفيان ، پدر زن و برادر زن و عموى زن او كشته شدند . اين ضربات موجب گرديد كه آنان در دشمنى خود با پيامبر ( ص ) راسختر شوند ، زيرا علاوه بر رقابت سياسى و عقيدتى ، حس انتقام جوئى شديدى نيز ، در خاندان ابو سفيان بوجود آمده بود . رفتار وحشيانه زن ابو سفيان ( هند ) در جنگ احد كه شكم حمزه عموى پيامبر ( ص ) را دريد و جگر او را به دندان كشيد ، نشان مىدهد كه حس انتقام جوئى اين خاندان نسبت به اسلام و پيشواى آن تا چه اندازه شديد بوده است . خوشبختانه رشد اسلام و پيشرفتهاى آن اجازه نداد كه بنى اميه به اهداف خود دست يابند و سرانجام در فتح مكه ، خاندان ابو سفيان نيز مانند بت پرستان ديگر ، در برابر اسلام تسليم شدند و جبرا اسلام ، اختيار كردند . هر چند بنى اميه به ظاهر مسلمان شدند ، ولى كينه و انتقام ، همچون آتش زير

--> ( 1 ) ر . ك : النص و الاجتهاد ، سيد شرف الدين عاملى . ( 2 ) ر . ك : شرح ابن ابى الحديد ج 1 ص 185 - 188 .