يَسُومُونَكُمْ : بر شما تحميل و تكليف ميكنند . ( 2160 ) مَادَّةً : كمك ، ياور . ( 2161 ) مُسْمَحَة : اسم مفعول از « اسمح » ، ميسَّر ، آسان . ( 2162 ) تُضَعْضِعُ : ويران مىكند ، با خاك يكسان مىكند . ( 2163 ) الْمُنَّة : قدرت . ( 2164 ) الْوَهن : سستى ، ضعف . ( 2165 ) الْكَى : داغ نهادن ، كنايه از كشتن است . خطبهء 169 ص 168 ف ( 2166 ) هَالِك : كسى كه خواستار هلاكت شده و شقاوت را بر خود حتمى گردانيده است . ( 2167 ) الْمُبْتَدَعَات : نوآوريها ، سننى كه در زمان پيامبر ( ص ) نبوده ، بدعتها . ( 2168 ) الْمُشَبَّهَات : بدعتهائى كه ظاهرا مشابه دين هستند ولى در واقع از آن نيستند . ( 2169 ) مُلَوَّمَة : سرزنش شده . ( 2170 ) يَاْرِزُ : احاطه مىكند ، نيرو مىبخشد ، ولى در اينجا بمعنى « بازگشت » است . ( 2171 ) تَمَالَئُوا : متحد شدند و به يكديگر كمك كردند . ( 2172 ) السَخْطَة : نارضايتى ، بغض . ( 2173 ) فَيَالَة : ضعف رأى ، سستى نظر . ( 2174 ) افَاءَهَا اللَّهُ عَلَيْهِ : خدا ( حكومت را ) به او عطا كرد ، بخشيد . ( 2175 ) النَعْش : ترفيع ، بالا بردن . خطبهء 171 ص 170 ف ( 2176 ) السَقْف الْمَرْفُوع : سقف بر افراشته شده ، مقصود « آسمان » است . ( 2177 ) الْمَكْفُوف : متراكم و بهم پيوسته ، گرد آورده شده . ( 2178 ) مَغِيض : محل فرو رفتن آب . زمين ، گويا فضا نيز مانند زمين است كه هر بار شب و روز را در سينه بيكران خود فرو مىبرد . ( 2179 ) السِبْط : قبيله ، طايفه . ( 2180 ) اعْتِمَاداً : تكيه گاه ، پناهگاه . ( 2181 ) الذِمَار : آنچه كه حفظش بر انسان لازم است مثل حفظ اهل و عيال . ( 2182 ) الْغَائِر : غيرتمند . ( 2183 ) الْحَقَائِق : ثابت ، مقصود حوادث